—

LIBBER SECVN DVS Id nihil eſt, bello tibi dux tu ſolus in illo, Tu monitus memori corde reconde meos. Fac precor abſcedas gelidos Aquilonis ad axes, Qui noticam puro corpore cernis humum. Diſce ſub hac lachrymarum mole pericula ferre, Diſce ſub his tenebris millia damna pati- En natura fluens,& toto debilis æuo, ALunvxilio Chriſti languida ſemper eget· Huic tu funde preces, atq; ante altaria ſupplex Exora,& flexo poplite dona pete. Id primum, ne ſit mens ægra in corpore ſano. Irroret mentem gratia ſancta tuam. b Vincere enim carnem noſtra hæc non illa poteſtas. A ſuperis dabitur iure petenda tibi.

Adde etiam ſacrum Mariæ genitricis amorem, Quæ renuit nullas immaculata preces.

Et reliquas Chriſti nymphas, quibus omnia debet, Si cui uirginitas, Hippolytiq; pudor.

Sunt uerua huic* næ, ſunt certi robora ualli, Sunt quo debello millia tela mihi.

Nam quoties uideo plagati uulnera Chriſti. Et mœſto apparet paſſio ſancta typo.

In melius uertor, nec amor ſua ſpicula tendit. Nil habet in nobis dira libido ioci.

Sed finem monitis faciam, præcepta uoluntas Non habet,ipſe tibi ni tibi iura dabis.

2 utinam melius quæ ſint uentura renoſcas.

Ah tu qᷓ; felix. ſi mea dicta notes.

Fftne

Fire quisd Nepp Vaaloqui xpeet Sallasegc Qunnd ltmitor P Quid ſ Sedfurore lle pu zxpe ouis dæpeq Ner 4 Seinda Nünobis d Vaus an Sxall Longiore ltmag Darce ptec

Aut ſ(

Luſmast

Autſiſe

lamg uale

8 bene