LIBER SECVNDVS Non omni Deus omne dedit, nec partibus æquis, Munera in humanum contulit ulla genus.

Hunc acrem bello, hunc grandi ſermone potente.

Conſtituit Deus hunc agminis eſſe ducem. V Huic Polyphemæas dedit acri in corpore uires. Ingenium aſt alter co mis Vlyſſis habet.

Nobilitate alta,& ſummo rationis honore,

His contentus abi, dubitas an ne ulla negabit uæ proſunt animæ pabula ſancta tuæ? Fac tua nobilitas, nullo ſit fuſcida ſæclo. Fac tibi ſuccurrant ſplendida geſta patrum· Curandum eſt ne ſit mens ægra in corpore ſanoo ſi non ſanum hoe/mens tamen eſſe poteſt. Ah ſatius mentem ſanam, qᷓ; corpus habere 1 Sanum ſi uitijs mens maleſana ruat. An dubitas utrum melius/corpuſue animuſue? Perpetuæ menti membra caduca refer. Mundi ingens minimo prius æqua eſt machina puncto, Et ſuperas uaſtum guttula parua fretum. ſit corporeæ mens æquiparanda figuræ, Q ſit perpetuum uiſe cadauer opus. Hc trutina pende,& mœſtos ſepone dolores. Poſt fragiles curas altera uita ſubeſt. uæ non frigoribus, quæ nullo exæſtuet igne, Nulla ibi in æternum linea mortis erit. Nullus ibi ægrotos quatit æger anhelitus artus. 2

Te Deus exornans, cætera multa dedit.

Nallus ibi excruciat corpora ſancta dolor.

.

Hhclla lta Troius Huccelabo

Cl lodhta Sa Onor Nypoſſen Dona Noneſt q äpto

kia adel

Quat

Qualeinc