LIBER SECVNDVS.

Viuere in humanis mots eſt, ſi ſydera ſpectes. Siue quid eſt leto triſtius,orbis habet. Vexamur uarijs per meinbra calentia morbis. Non nox in requie eſt, non ſine lite dies.

Continuam in nobis pugnam cur dicere ſanum? b

Our falſum triſte hocuiuere nomen habet:? Nempe ꝙ hic animus,cœleſti ſemine natus,

Ni niſi terrenum gaudia falſa uidet. Et ſedet in tenebris.totuſqʒ eſt carcere uinctus,

Et neqʒ ſe noſcit, nec mala tanta notat. Qœ ſi quando ſuas poſſet perpendere uites, Corporeas pœnas& ſua damna uidens Protinus auolitet.uel ſi compage moretur, Semper ad ætherias lumina uertet opes. Hxc quorſumcette ut noſcas, qui blanda iuuentæ Tecta ſubis.dubio quantus in orbe labor. Quantaqʒ corporeæ ſublint mala ſemina molis, Ꝙ fragiles curæ, q́; male ſanus amor- Q multi errores.& ſtulta negocia ſenſus. lachrymæ multæ, q́; malefida fides. Nil nobis aliud cauſa propiore neceſſe eſt. Nil melius facies,utiliuſq; ſtrues. ᷓ ſanam cures in ſano corpore mentem. Liber ut eſt animus liber ut ille uolet. Huic æther patria eſt, cello tua lumina ccloeoo Fige, quid exilijte iuuat uſ qʒ tui?“ Qui moritur uiuet, uiuens morietur oportet„ Eminus hic fini cominus ille meat.

44

Sed quotſum

ded quot uo

oibeneu 4 Sæpeſe Nad Hecduo Huic Lulimus Vad

àD H

Nobilite Vni Hucade Doſ

Aures an