LIBER PRIMVS=

Quis potuit, quæſo, recte facere omnibus unus

Proſiliat, genitum pangimus eſſe Deum.

Dij ſuperi, quonam modo recto tramite eundum eſt

Mantica quæ tergo non modo picta meo? Simplicitas placuit, tu ſimplicitatis amator. Corrige quæ mala ſunt, cætera quæſo ſile. Et meminiſſe iuuat, dum me pia fata reſeruant. Dum mea perpetuo gloria in orbe uolat. Carminis eſto hic pes. ſi quid mea muſa meretur. Te canat,& meritis præmia digna ferat. AD HIERONVMVM ARTOLPHVM RHETVM MEDICVM ET MVSICVM. Rhete decus Nouo, Muttanæ gloria gentis. ua caput indomitum Exerit,& nitidus profert ſua cornua Rhenus Horridus in Borean. Qua Leopontinis Etuatica rura colonis Flumine ſecta patent. Huc ades o noſtros ſolus miſerate labores. Effugiumq; meum. Errabam Troia incenſa, Rhamnuſia cornu Leſerat heu miſerum. Vnus eras per quem uoluit mea Muſa renaſci. Vna ſalus miſera. Das epulas, das uina mihi, quæ Rhetica terrent, Rhete Falerna Deum. 5.

Das tectum, ſub quo licuit mihi quicquid honeſtum, 5 8

Et dulc

Pierides quod amant.

“ “

Fdulcit. 4

Mutam Po qub ded necg

Droindet- gduenie

1 Velle ſat . Digmſe Dromeri ktuerbis

V Je medic „„ d (ulaert 1A 6