LIBER PRIMVB

AD MATTHIAM AQVANVM PHILOSOPHVRN

Hactenus in noſtris cur non dilecte camœnis Meccœnas poſitus, non ratione caret. Nominis obſtabat ratio, tum ſyllaba pugnans. Quam nolim longas impedit una duas. Si Mathiam dicam, multorum leſimus aures, Et ſi Matthiam forſitan arte caret. Fecerat id Naſo, claudo non dicere uerſu, Armut Tuticanum audet, Tuticanumue loqui. Nomen eat, noſtris frater ſuccede camœnis, Quodue lyra, auſculta, concinet oro melos- Tu mihi prima ſalus/tu noſtræ gloria uitæ, Ingenij grauitas, perpetuumq; decus. Te ſolum meditor, gaudebam(crede canenti) Aſpectu placido colloquioq; tuo. 1 Tu mihi quicquid ago, blanda ſub imagine ſemper Præſto es,& ante oculos uideris eſſe meos. Tu ſophiam dederas.uafros effingere elenchos. Caudereq; in gyrum dicta proterua doces. Pabula prima dabas. ſitienti porrigis undam, Suggeris auditu caſta ſuſurra meo. Impellit tua me probitas, tua uiuida uirtus. Vrgent dulciloquo blandula uerba ſono. Hac ſcribam, tua forma placet, tua uita Deorum- Hoc cceleſte caput tam ratione ſagax. O me felicem, dum, te duce, mœnia lulto Quxæ Sophia erexit, quæqʒ Mineruatenet.

] 47

ET THBHOLOGVM AGRIPPINENSEM.

Num

Nunctef Spes Iumeqa Tucen ugegor Vnican lumihin Non: Dumm Viſus Vnusan Cora Optim Sedlle Daxeiun Cuneban Etba⸗ b auläim,

Sum 1

Sim grauf

„lmplar