LIBBR PRIMVS. Dixerat,& ſonitus blanda cum uoce receſſit. Outias Inq; leuem uolitans aera præpes abit. Excutior uiſu, uideo cecidiſſe figuram, 12 lecuei Cui reſponderem nemo niſi aura fuit. Nulig Ergo o præſidium,& ſpes iucundiſſima uicã. Klongen Dux& iter ueræ dulcis Eraſme uiæ.“ Vin! Auſculta, tua muſa meis diſceſſit ocellis, IIlli debueram paucula uerba loqui. At quia diſceſſit, nec ſit cui ſingula dicam, Hac iuſſi muſam uerba referre meam. Scilicet ut dignas tibi uir doctiſſime grates Offerat, id ́ᷓꝗ́; non bene poſſe reor. Nanq; ego cui moduli, cui nec ſit culta Minerua. Qui poſſim dignum ludere quæſo melos? Nec tibi pro meritis quas dicam noſco camcœnas. Da ueniam modulis, ingenioq; meo. Sunt mihi rauciſono ſtridentia carmina plectro. Et tenuis ſurdo murmure uena data eſt. Clauſerunt placidæ dirceia flumina Muſæ. FEt mihi Parnaſi blanda fluenta negant. Arida uix mihi Clytorio ſitis amne leuatur. Vix mihi Salmacidos mollia damna patent. Si tibi raucidula ſtridentem uoce cothurnum Percutiam, dices heus miſer ito foras. Si rurſus citharam plectro crepitante fatigem. Nenia ineſt dices carmine barda tuq. Quicd pie Eraſme canameniſi garrulus inter olores Argutos ſtrepitem coruus& anſer iners.

Outinam