llle perit, lapſu hic ſed malè cautus obit. Plangite T heſpiades, triſtiſſima turba Camcœnæ Plangite& incomtas dilaniate comas. Nec ſatis eſt cecidiſſe ſemel, ſed verſat utrunć Et male poſt cineres inuida lingua notat, Namq; nurus ueluti Ciconum, crudelibus haſtis Occiſum, in partes Orphea dilacerant: Sie quoq; nonnulli, quibus inſatiabilis ira eſt, Dicuntur nomen rodere Iuſte tuum. Et velut, hymniſonos inhiat diſcerpere vultus Hydra, ſub immenſo peſſima viſa mari. Sic quoqʒ.neſcio quis, Vulteij virtuiibus obſtans, Euomit in ſanctum turpia probra virum. Aſt precor hoc unum, ſemperq́; precabor id unum, Annue tu votis maxime Chriſte meis. Vt quondam in lapidem, rictus ſerpentis apertos Permutaſſe tue, Phæbe ferère manu: Sic ſimili pereant fato, qui dentibus audent Poſt obitum doctos dilacerare viros. Et niſi deſierint, poſt vltima fune ra fient, Impia Tartareo, præda cibusq́; cani. Sed quo Muſa ruis? triſtes iam ſiſte querelas, lam tibi ſit ſummum funera flere neſas. Vt iam Threicius nullo delebilis æuo Viuit,& Elyſijs iam ſpatiatur agris. Viuet perpetuo, viuet Vulteius heros Sic quoq; nec ſæuum ſentiet ille rogum. Mille voluptates,& gaudia mille piorum lam videt optato perfruiturq; loco-

Ante diem tamen ambo cadunt, muliebribus armis

(wod nar in lirtutum in Ahneſcis z (lltor pr gr Chori pra Cuinon ae luſtipre Tli num e

Coniund, 3