nfelxpall relh ltisproijceſerne

nlara, tu eih

n ducat ſabllen

eclis,

abis dolori

iccʒ eiton rdor amoris ateruaſumus. usqy ciere ra tuis

t eſca⸗ re ſonos

a nocde tecanal,

Threicius blanda detinuiſſe lyra.

ſ

Vos rigidi ſilices miſeris ululate querelis, TI riltitiam referat quælibet herba ſuam. Flumina lugubribus lacrymis increſcite ripis Ite doloriferis puluerulenta vadis. Triſtia lugentes ſuſpiria ducite ſiluæ, Quodlibet& folium triſtia fata ſonet. Qualis luctus erat quondam crudeliter Orpheus Iſmaria occiſus, cum raperetur aqua. Heu magno ſpoliata bono, ſpoliata magiſtro, Talis luctus erit Cattidos ora tuus. Occidit Heſſiacus dolor& dolor occidit Orpheus Vulteius, patriæ maxima fama ſuæ. Voluite nunc oculis, lacrymarum voluite riuos, Heſſiacæ matres, Heſʒiacæq́; nurus.

Heu quantum cecidit decus irreparabile noſtro

2

Tempore: Martigenæ heu gloria quanta ſcholæ?

Vulteius ſacro fuit addictiſsimus æquo,

Maximus ingenio, maximus arte fuit. Et ſi forte licet, doctos componere doctis, BEr fas eſt meritis, ſt tribuiſſe decus. Siq́; licet verum tremula ſine voce fateri: Res hodie verum plena referre mali eſt. Quantus Biſtonijs, uates Rhodopeius oris: Vulteius noſtro tantus in orbe fuit.

Siue quis ingenij, docti ſeu carminis artem

Ponderet, eloquij ſeu grauioris opes. Seu quis contulerit uitam, moresq́; ſacratos, Non erit inferior Thracia uate tuo. Quod temuiſſe feras,& concita flumina fertur

H Mouerit