Onditur hoðe viridi Vulteij ceſpite corpus, Mens pia ſidereas carpſit ad aſtra vias.

Vt grauis ille fuit linguis. ita maximus arte Clareit: has docuit uoce ſonante ſcholis.

Hermannus Vulteiu⸗ luſti filuss.

Luctus Hermanni Vulteji,

DE 9BITV IVvSTI VVLTIEII, PA⸗ erls ſui carißimi.

—Bi mihi, quam nihil eſt ex ulla parte beatum: Et nimis infirma cuncta geruntur ope. Nuſquam tuta fides, modo quæ ualuere laborant Et modo quæ ſteterant rurſus ad ima ruunt. Care me vitæ ſator& pie fanguinis autor, Ah nimis hæc caſu ſunt manifeſta tuo. Tu beneè ſanus eras de tot modo millibus unus, Nullus& in tot corpore næuus erat. Cum cadis ah nimis hinc abreptus præcoce fato Et mihi maturos occidis ante dies. Nosq́; tuos natos, tua pignora cara relinquens Scandis in æthereas nil remorante plagas. Haæc erat, hæc uotis tibi ſæpe petita patebat Patria, nunc animæ læta videnda tuæ. H inc ubi ſurgebant ſi uſpiria pectore multa, Voce gemens mortis plurima ſigna dabas

Sed

larg meisin Heimha Incfleo,

L.

V Guttur un V repmernn Frgoihn: Hei wihim

Heima b lrih eepaime „Alt, N dit n! Etmodiag Bei miht 1 krauni: