Optimus Hebræus, Græcus fuit atey Latinus,., Vt iam conticeam diuinitus addita dona Cætera, quss noſtris potuit ſuccurrere alumnis. fæc, inquam, voluens Academia naufraga mecum, Hactenus obticui, nimio perculſa dolore.

Nunc collecta parum non dicam carmine laudes luſto Vulteio, nec item ſua funera plangam.

Sed dicam mea fata, meos memorabo dolores

Eius præcipiti quos ſum perpeſſa ruina.

Vi ſolet albus olor vicinum plangere funus

Cum perſentiſcit vitæ ſuccedere mortem.

Noſter enim ſubijt Vulteius ſidera cœli

L ætitia gaudens cœleſti,& pace quieta.

At decus omne meum laudesq́; ruiſſe videntur Proh dolor, hoc ipſo tam præcoce morte peremto: Dic mihi nanq; rogo, qui poſſet currere carrus Alter ubi properante rota deceſſerit axis⸗

Aut qui conſiſtet domus una nixa columna? Annon prxæcipiti ſunt collapſura ruina?

Fallor, an ipſa ſimul iam iam ruitura fatiſcam, Semirutis ferm pendens Academia muris? Aſpice, quam denſt reuolent ad tecta paterna Commilsi iuuenes, tacitè ac mea caſtra relinquant. (Haud ſecus ac icto, nec non paſtore fugato Balantes conſuere greges diſcurrere pallim) Qui tamen ante ſcholam luſto Rectore petebant Magno concurſu, numero, feruoreq; magno. Vnde mihi tot promoti venẽre quotannis Semper, equo ceu Troiano pueriq; vixiq; icommune bonum valido conamine rurſum

vere⸗

5 g. 88 5

“ “

ess

ginonergenn! Qormibt

xedllpen i

Drauradnn! foreroo Cmchbeamn lititeſac un Ppotuns en gcllcet hou t

acuere i

(uodreſtin

Undem pim t Wacisaderim i Prrant ing in ſerſabis 1 3 hia in ie; Ouid mim Chrelte ne Nlaanan 7 Mularun 4

— Alun