ͤui ſcom⸗ lui Lunar Iiamen tan. micx ſuabi bico x dia⸗

CEcat, utni

one inlulta

lam linguam

yres, quiſan nte Cur ipts a iuſta. Beu lacile fiden nocenserit: m fuilſe auf us Heſſia ca ate d pietate s viti interi s, quo dilli t. Principes Scholc er Jureconſul nt. Tu qui ſis etiam no caulam age tex tripoct mus. lgno⸗

nctus de iun

qui potim

modeſtian

erudi

ſui dtcid

erudiri debueras, cuam ut ex cerebello tuo iudicium

perrumperes altiſsimi, terræ cœliq́; opificis. Stat enim

immotum hoc eius iudicium: Nolite ſententiam fer⸗

re, ne qua de vobis ſeratur ſententia. Equidem ſi hæc in viridi ligno exhibita eſſe vides, quid cogitas de a⸗ rido? Senties aliquando, crede mihi, ſi qua pietatis gutta in te eſt, quid ſit eiuſmodi rabioſis blaſphemijs ipſam innocentiam& patriæ theſaurum conſpuere. Senties quid ſit in altum te efferre, ut ſimilis ſic Ex= celſo. Et ita paulatim diſcere aſſueſces, quid ſit mul- tam iſtam aby ſſum iudicia Dei immortalis incompre henſibilia, mortali& proprio ſenſu metiri. Sed di- ces, quis Vulteius? an non homo? At quis hoc infi⸗ ciatur? ludicas quidem de homine, quod quamuis graue, quia ſeruus Domino ſuo ſtat,& domino ſuo cadit: attamen præterea Deum Dominum noſtrum, iudicem noſtrum tribunali eijcis,& pro diuina facie turpiſſimam laruam ſubſtituis. Si Vulteium cogno- ſcere ardes, audi quæſo illius de ſe iudicium,& ſo- Priè perpende an ſe nouerit. Die Vultei cariſsime, au⸗ diant magni ſcholæ proceres, audiat ſtudioſa coro⸗ na, audiant Muſarum delitiæ, audi& tu, ſi lubet, gra⸗ uiſsime ſcilicet animi corporisq́; cenſor. Dic Vultei cariſsime, ut adhuc ſemel exaudiam vocem tuam eru- ditiſsimam. Dic quæſo quis es Sic enim de ſe ipſe

reſpondet:

2 D ij Aludim

Quid ſum? quls? qualis t quantus: quotus unde? quibuſue Ortus auis? quorſum tendo? quibusq́; ujt Vermis: homo: malus: exiguus: poſtremus: ab imo TLalibus& cretus, nitor ad aſtra: fide.

“

— ꝗᷣo—

——

——