gigi Li

tix, collegn Umnis com ilrquid ai- niseln quog Rtannis hu, stechnisa docdibimoh lllima lice bſtricii d grautus i lo ſomento iſti ne eum ttuusinde tuus ſudor,

itas abunde

nni impto- gularis tun quam exſo ait te exten ere aliena, icabit, Sum jetes? ded micis, qui t? Nemi- nim 2b 1⸗ 0 qui non

aillimum

q; tiis col

de obitu. uſtribs

Iluſtriſs:& potentiſ: principis& Domim, D. Phi. lippi Heſsiæ Landgrauij inſcripſeris, iudicabo, licet mihi conſcius ſim meæ in dicendo tenuitatis, ipſam naturam me ad mutuũ prouocare beneficium. ergo vellem, ſi poſſem. dum hanc dicendi libertatem Ppſio, dicendi

ſus,& dicteria i

niſsima incend dal bis abſoluã. Exitus acta proba acia probouit

fideliu

dubitare,

quis unquam innocens

tincti ſunt? At qu

Sed refrenat mirum in mo⸗- grauiſsima illa prola⸗ neruos incidit miſerabilis mortis ca⸗ udiciaq́; temeraria quorundam obtre⸗ ctatorum, quibus mihi hæc dicendi prouincia diffici- lior redditur. Sed quæ hæc iudicia obſecro? Pueri⸗ lia, patres academici,& à Chriſtiano homine alie⸗- „quæ ego tribus ver⸗ auit. Quid audios? Exitus Quid hoc? Decidit per clath teius. Ergo, quid? An ideo indoctior? an ruptior? an pietate inferior? Non, ſed tamen ſcimus

iorum flabella

m& proborum hominum curam gerere Do- minum,& quidem inter medios hoſtes, ne eiuſmodi repentinis calibus facilè obnoxij habeantur, ut inquit propheta: Cadent à latere eius mille& decem millia, ad eum verò non appropinquabit malum.

n Ver Atqui hoc eſt veriſimum Spiritus

ſancti teſtimonium, de quo neſas, contradicere verò ſcelus. Quaſi vero quis de fide huius teſtimonij eleuanda laboraret? Pari argumento Fliphas Themanites probi ſsimi lubi affli cliones cumulabat, inquiens Recordare, obſecro te, erijt? Aut quando recti ex- iid ipſa veritas? Obruit turris Ba⸗ bylonica tot viros, an ide

eo rei et à Deo derelictie Eu- ꝛychus adoleſcens Pat

ulum concionantem audiens, à