umni e. ie illuſtrig

br Uata 8 1 naen non ) olomo; batris age tlentia pol⸗ des celeber. ſed aula in im fratram Stanta cum utus, non a⸗ is llluſtriſs Tatum ier, aneto ergo titue vitum ræſtantem, ræponder 41 Diſcute pro eruditione rſtellæ re⸗ umniorum, ut te uide tatem, ipe itus ſancii grenili ata⸗ s eſſe cte⸗ is immot⸗ figendum Sed Solo⸗ monem

monẽ in aula tua pᷣclare ages. Sed nũc mihi uideor æ⸗

quo longius excurrere, patres acade mici uict, amore patriæ ad Vulteium ergo, à quo digreſſus eram, reuer

tor. Vitã eius qua potui uerborũ compendio percur ri: video mortem triſtiſſimum huius academiæ ſpe⸗ ctaculum, video proh dolor alteram academiæ alam ſe demiſiſſe. Cum enim Vulteius noſter 7. die Mar-⸗ tij optimè valens domum recijſſet,& capum ober- rantem, ut ſolent boni patres familias, ad viam cogere

Sinclinans apprehendere voluiſſet per clathros(ut ad

illuſtrem& verè generoſum D. comitem Ludouicum, D. Vuitgenſtein perſcripſit, mihiq́; aperuit) nemine præſente decidit, periculoſiſſimoq́; vulnere in capite accepto, animam magno ſuo deſiderio prid. Kalend. A pril. Deo reſtituit. O diem luctuoſiſſimam. O incre- dibilem ruinam, quam ego nec hoc contracto tem-

poris ſpacio oculis veſtris depictam ſubijciam, nec ſi

vellem, poſſem, Tu præſtantiſſime, Vultei in eiuſmo⸗ di caſibus deſcribendis& figurandis principem lo- cum in hac ſchola tenebas tu cum Cicerone& Demo

ſthene loqui potuiſſes, ut non immeritò lumen illud Galliæ Fr. Hotomanus amicus meus, quem honoris

cauſa nomino, literis tuis, quas ad me perſcripferas, auditis, in hęc uerba eruperit, Ex unguibus Leonem

agnoſco. Tu tanta cum grauitate& admiratione e⸗ tiam grauiores caſus ex hoc loco agebas, ut prima⸗ rius tui ordinis quidam ex omnibus te unum dignum iudicaret, quem ad parem honorariam operam ſuis manibus præſtandam, precibus humaniſſinnis, inui⸗ taret, Addicebas hoc, quod à te præſtari Dñs nolunt. ded

— 9— ——

————

— ————,—

———