woiſten

lemic, qui⸗ orum gens

nationibag 3 manitate de excr emen, nam(Carnis

ſue Dada. d luillo l um hi glo⸗

nndo quem. & omnem

u quemad⸗

xpè medi Lerunt ch⸗ momentz, rgeſacii& Dominum, les eorum, ere& com inc col e, propin⸗ t ſed eru ssquorum olum poſ⸗ are, erudi= unc repe⸗ um ſupra

um cca

amempo⸗

11l

„

Vulteium perquiram, an etiam tibi dicto audiens fue- rit, prudentiſſimosq́; conſilij tui fructus abunde cu- mulatius reddiderit. Fingite Vulteij noſtri ingreſ⸗ ſum nunc exaudiri, qui ad diſputationis conflictum,

ut ſolebat, accedat. Quæro ex vobis patres academici, ſtudioſi amantiſſimi& in iudicando religioſiſſimi&

integerrimi, an unquam Vulteium noſtrum legendo, diſputando, perorando, confabulando præſto eſſe vi: deritis inanem, leuem, ſtupidum, imprudentem& ab humanitatis tenuiſſimo officio alienum? Quæro an non præclara ſæpè documenta oſtenderit, ſibi nec in diſputando ingenium, nec in dijudicandis obſcurio- ribus cauſis acumen, nec in conſilijs capiendis pru-

denitiam& ſolertiam deeſſe? Hanc ergo præclaram

& perennem hæreditatem, quæ nec ſitu perit, nec ve tuſtate atteritur, liberis ſuis dulciſsimis reliquit. Meſ-

ſem literarum patriæ. Ecquis etiam, patres academi,

ti, uberiorem meſſem ſoli Pædagogici, Heſſiæ un-

quam reliquit e Vtinam uerò loſephum quendam Heſſiaca aula nutri ret, qui proſpectaret& explora-

ret futuram anguſtiam, meſſemq́; ita diſponeret, ne quando inedia, quod omen Deus auertat, premere⸗ mur. Tu iſte loſephus quondam eras Illuſtriſiime prin eps Guilielm e in aula potentiſſ.« illuſtriſſ. Do mini patris tui, cum Vulteium noſtrum d ficiliori⸗ bus& dubjs temporibus, alteri academiæ nooſtræ alæ

C 1 labo

ria able gabas, ut varietate rerum arduarum inſtru⸗ ctior, moribus grauior, conſilijs promptior, uſu pru- dentior, conſuetudine humanior, rediret: iam ego tuæ cauſæ ſtudioſiſſimus diligenter& ſolicite contra

1 ——————

— ꝗ———