—— ee eee 9.——— — K 4—— —

8

Carmina Dixerat. Hee& equos inbibet, nec iuſſa recuſat, Ille ſacro tales fundit ab ore ſonot: Eſẽ quidam viridu floreſcens vere iuuentæ, Sacra parat ſummum cui Medicina decus. Et meritd:noſtra ſiquidem ſudauit in arce, Egrotis faciles applicuit; manus. Quid multu opus eT, I ſu mea pbarmaca longo Vt noſſet, doctrix clara VI ENNA fuit. NXoſtrac, luxurians fæcundo rure, TI BINGA Diſcipulo, quicquid defuit, omne dedit. Nec reliquas memoro quibus eſt cultiſimus, artes: Quas Albu, Kheno iunctatz Bruſca dedit. Quæã ſuas laudes, ſua præmia quæi meretur: b At maius noſtro non habet ylla decus. Rnuic ego decreui, quos ſummos donat honores Ars mea, Phæbaus tegmina digna comus: Ata decus digitus, elaro quod ſplendeat auro, Ardentesc meo vix minus igne faces. Praæter& hac, artus ſinuoſa volumina noſtræ, Et tacitè ſacro dogmata clauſa libro: Qua, ſextæ decimam decimus cum iunxerit imber Auroram, nitidis quæ volitabit equis: Illico contribuent communi yoce merenti, Ornabuntã ſacrum ſacra Lycaa caput.

Hac ego fulgebo ſolito rubicundior hora,

Ata virum flammus irradiabo meis. Tu fac maiori decores hanc lumine noctem, Quæ bona vicinæ nuncia lucis erit. Inuterea(Zuoniam nobis mora tadia gignet. Nulbibus obſcuri cinctus Ohmpus eat.* b Dixvtta: