ECLOGA. Heu quæ iterum noſtris oculis miranda fuère Objecta, excelſa quotquot ſteteramus in urbe? Pars vexilla gerunt, picto ſignata leone, Pars, quocunq; trahunt iſthæc vexilla, ſequuntur: Pars in Equo nitidis ſplendere videntur ab armis: Hac illac totam miles ſtat fuſus in urbem.
Iarbus, paſtorum inſignis defenſor, Iärbus Ad campum durxit me atque undique demonſtravit Singula; conſtructà ſtabant campeſtria quercu: Currunt ſylvani, currunt in mole gigantes.
Hinc arcus: illinc portæ, flumenq́ue profundum: Murus obitur aquã: Satyri glomerantur in alto Monte ſtat adverſus Draco ſumma in rupe: gigantes Adſunt: heu dæmon malus hic ſuper arce ſedebat. Intus mira ſonat Faunorum cantio: flammæ Spectantur, flammæq́; atræ mittuntur in auras.
At Regina dolens ſedet hinc affixa catenis, Donec Calomegathymus huc admiſſus in armis. Contra equites varios, contra fratresque triformes
Pugnat, ut inſignem, reſidentem in rupe, puellam, Gratioſam rapidis de vinclis ſolvat egentem. O multi tentaâre priùs, quantum obtinet unus: Ipſe erat, horrendam qui auſis infringeret arcem. Tota dies iſtoc equitum conſumpta labore eſt.
At nunc devexo propior fiebat Olympo Veſper, quiq; illo ſolvuntur carcere vincti:
Flamma crepat, domus atra ruit dejecta favillis. Fit fragor& gemitus vacuas diffuſus in auras. Heu Lycida, ſteterunt rigidi hoc in vertice crines? Quod ſi cuncta tibi, Lycida, ſi cunctareferrem Antè ſuum caperet cœlis oritura meatum Luna ſoror Phœbi, nosq́; his arceret ab agris. Agon cuncta tibi recitet, ſi venerit, gon. Quod ſi malueris extant in cortice quævis Sculpta manu axtificis, qui novit cuncta, Vaberni. 1. Quantaheu tantorum fert admiratio mentem? C. Gaudia mox lætis Equitum ſuſcepimus actis Quotquot in hac tantos auſus ſpectare paleſtra· Iubila læta ſonant, omnesq́ue ad jubila plaudunt. L. Quæ nunc dona tibi tanto pro carmine reddam? En tibi ſume utram mavis ex hiſce gemellis; Sive coloratam gilvo, ſeu lacte nitentem. Non tulit hanc Thyrſis, quamvis me ſæpe rogaret, Apponens precium, Thyrſis quoq; noſter amicus. C. At tu ſume meam(ſi non ribi ſordet egeni Munus& eſt ratio quædam Corydonis) avenam. Hæc nos: quæ geritis manſuetæ ſerta ſorores; Hæc etiam docuit: gelida venator in umbra.
FINIS..