——

aügn erc Aparu tewiint in

n I„mnim 1

14 eageda er dcſcere copds propttt umn

1—

47. VVnitas ſoluta cum habeat cauſam euidentem, vt ca- ſum, plagam, vulnus&c. cum ſub ſenſum cadant, non opus

eſt ſignis dignoſcere.

48. Omnis ſyncope aliquid præſagit mali, quod etiam di- xerat Hippocrates 2. Aph. 41. Qui frequenter& vehementer

d ablſq; cauſa manifeſta deficiunt animo, derepentè moriuntur. 49. Grauior eſt ſyncope quæ propriam cordis, quàm quæ cerebri, hepatis aut alterius partis adfectionem ſequitur.

50. Petſima eſt ea, in qua viridis faciei color apparet: Q4. loris enim natiui exſtinctionem ſignificat.

51. Pro diuerſitate verò caularum, quædam minus, quæ- dam magis malæ, quædam omninò lethales euadunt.

52. Si ſpiritus generati corrumpuntur per præuiam alte- rationem, quæ fit à causà venenata, vtplurimùm malum non cegit præſidijs.

53. Qui verò ob aliquem animi adfectum, vt iram, timo- rem, gaudium&c. in hunc adfectum incidunt, animoq ſi ſint fortes, nunquam ſuccumbunt.

54- Pernicioſa eſt Syncope, quæ humores crudos totũ cor-

pus grauantes, aut bilioſos os ventriculi infeſtantes, fequitur.

55. EN cordis eryſipelate, vulnere, tumore neceſſariò le- thales: quemadmodum in magna cordis intemperie, vt in fe- bribus ardentibus& colliquantibus: non enim poſſunt præ- ſeruari, quin in eundem adfectum recidant, præſertim Ki ſiccitas fuerit coniuncta.

56. Nuͤm verò crudis ſuccis os ventriculi moleſtetur, co-

gnoſces ex bypochondrijs ſuſpenſi 1s, flatibus, cruditatibus.

Sin verò ab acribus prauisq́; ſuccis os ventriculi patiatur de- trimentum erit morſus, ſuperiorisq́; ventriculi orificij velli- catio.

57. RKeſtat iam vt ad curationem nos conuertamus. Si

itaq; ſpiritus vitales deficiunt, quod ſc. 24 velomninò vel in b 5 fin non