1

velli aacem& ſenatus Polonici principem Ioannem Zamoſcium

ires: de cuius ſumma ergæ doctiſimos qusſg, gratia,& ſingulari er-

game bencuolentia cognoueras: uer ego dubitabam, gratum hoſti- rem futurum, qui? Germania ad Lamoſc ium listeras ferret, qui

ofhcioſum hoſpitem poſſet& vellet ornare maximè. Brat profeci

cur illas coleres, quod à teideliter& conſzanter factum fuit. Iag C& illius tanti herois,& plurium Principum gratiam tibi meriu vuo peperiſti. Quia verò quæ ad rerum naruram introſpiciendan faciunt, domi didiceras, fuſpiciens altius, artite Medicæ ex hoc prin- cipio,& æqualium exemplo, de;, Principum conſilio, ſtatim totum addtxiſti in dcademia Lainoſcia. Tum verò quog, nemo non Proce- rum illius viciniæ ſibi tua fide& inauſtria vtendum putauit. Itag non ſolum amplißimum& florentißimum illud regnum perluftraſti, fea& longinquiora loca feliciter adiſti. Fauiit tibi quog fatum, vrcum fortunatis Pracerum filis ex plurium annorum ſlalid reditus ribi in Germaniam pateret, neo non patris conſpetlum vltimum ex hilararts: prædicatu, vr fratri nobug tuus domum reditus gratus

usrir. Non temere te hominem dotium, virum bonunn, gffüeh ple

num, diligimus, perſequentem ſummo fludio, quoa foras abiens, ſeris

inſtitueras. Proprerea nunc tibi gratulor,&meo& familiarium pomine: quod precamur, idem auguramur, futurum, vl labore&

ofkcio perhoneſtum locum,& quod homini ſalis ett, felicitatu porrè& obrineas& tuearu. Vale. Helm. ex ac. Iul. “ NKLal. Sept. cr⸗ 10 xν.

—.——