ltann ae. die A olot, ben ar A eäitun, ſaret. idm oünn mtum ünne 5 Aenua c,b le„ züdiun ü. — u ntit damaadt, V 8— 32 e ſaiti rtend n e otuc duna ma ane d& Kliuimus,B vaun et. umetunüe

ncoadidit, qu n dunjwua unndin um end ſecet

8 Ob

Aunman aeaſer unne alle.

Mlchenren egen gechet

nan WErüs curig.

Si me vivere vis ſanum recleg, valenrem,

Cuod mihi das ægroi dabis egr otare timeuti. b Taceo, quod, meo quidem judioio, gratior ſit ſanitas retenta, quam reddita, quicquid ctiam ſtatuere placeat aliis. Magnum DEI munus eſt non ægrotaſſe,& miſericordiam non mm eruiſſe. Ego

majorem Medicis puto rratiam deberi, quii ngruentem ægritu- dinem arcent, quam qui depellunt ſævientem: Siquidem magi:

optandum, non expe riri malum, quam ab eo liberari. Imò eum-

primis in calculi hoc malo verliculum illum ſerio attendere

ſuadeor: L Turpius ejicitur quàm non admittitur hoſpes. Et häc ra- tione à Medicina præſervatrice ordiri decrevi, quam circa debi tam Sex rerum nonnaturalium admi miſirationem potiſſimum eſſe occuparam jam pridem fuit notoriuumm. XXXI. Aer in harum ordine locum obtinet primum qui corpus noſtrum p erpetuo ambitu circumdat,& ex quo ſpiritum vitæ, quam diu vivimus, indeſinenter haurimus. Ilie igitur ſive ſanitatem à calculo ſartam tedã conſervare, ſive ab hujus inſaltu afflictam redintegrare ſtudeas, purus, temperarus, liber, minime fœtensnec fracidus, nee nebuloſus, nec uliginoſus, neq; paluſtris eſſe, autvitioſis halitibus aliis non ſcatere deber. Solpariter nimio æſlu fervens& radii ejus quaſi cremantes ſtud iosè ſunt fugiendi, ſicuti nec corpus tempore crepuſculi exhalationibus humidis eſt exponendum.—“ XXXII. Deinde fdeli Meaico incumbit, ut intentionis ſuæ oculos in culinam ac cellam immittat, ut certis vivendi regulis corpus circum ſcribere queat. Hie autem in genere præmittitur ur Medicus ad modica clientes ducat,& præcipiat, eos vitæ ratio-

nem uſurpare tanquam infirmos, ut rectè erjam valere posſint,

verbi cauſa, cohibere appetitum ut mox etiam rectè& rationa-

biliter appetere valeant. Sic nempe admonendus eſt animus, na- turam nobis minimum conſti tuiſſe: Neq; tam moleſtus creditor eſt venter, ut pote qui parvo dimittitur, ſi modo, ſecundum ·Sene-

cam, das illi quod debes, non quod potes.

XXXIII. Luxuriæ nocumenta prolixius hicperſtringendi locus non eſt, quæ ut Medicorum nutrix vulgo, vocatur: ita ex

adverſo

⁴ꝑꝑooa g——————————— — 1* ee. 8 — 3 4 2

———— ————ꝛ—

——õÿ————