Hydropis

in genere

tur, cum pulmones vniuerſi aqueo humore madent, atq; ple ni ſunt, hydrops pulmonis. In vtero ſi colligatur eadem ſu- perfluitas, hydrops vteri, ſiue, vt Auicenna vocat, aqua In ma. trice nominatur. Hinpocr. lib. 3 de. morb. lib. de nat. muliet- Galen. lib. qui medic. inſer. A Er. lib. vlt. cap. 97. lib. mae. 2. cap.. Aret lib. 2. d. morb: chr. c.x. Celſe lib. QA.ap.2. b

Verum omifſts hiſceinvniuerſum& qui propriè hy-

. drops dicitur, definimus, quod ſit intumeſcentia vel totiiis

definitioe Corporis vel ventris à collectione aquoſi humoris, fatuum-

que copia proueniens, propter fruſtrationem ſanguifica-

tionis, ob viſcerum naturalium, Præcipuéepatis& venoſi

generis labefactatam facultatem, debitalem& cotruptio-

6. Subiectum hydropis ſtatuimus duplex, I. 3. umn

Canſa vni- 7.

nerſalis.

Specics.

am habet pro rudimento potius& præludio quodama

e Vt Aretæus loquitur, ſiue vniuerſi corporis habitum, quando totum corpus intumeſcit in illà ſpecie, quam Leuco- Phlegmatian ab humore pituitoſo, eiuſdemq́; colore albo, à quo produciturs vocant. 2. Ventrem, qui velà pedibus fere ſumpto initio, ijſq́; ſenſim ſeroſo hum ore repleris, plus æquo excreſcit in hydrope, aſcite nominato; vel flatibus diſtendi- tur in abdominis capacitate concluſis,& tympanites dicitur. Præterea adiungimus etiam primariam huius vitij cau- ſam, Videlicat uντικά⁴ρνaεαν debilitatem& cortuptio- nem, inprimis vero epatis, à cuius caloris natiui penuriâ& imbecillitate ſanguiſicatio deficit, ſiue id proprio illius vi- tio, ſiue per conſenſum contingat. 8. Principio colligere hinc licet, tres eſſe principes& præcipuas hydropis ſpecies materià& loco differentes: Ana- ſarcam, Aſciten& Tympanitem. 2I2ee„ent 9. Hippocrates quidem duo tantum videtur agnoſcere Senera lié. de vict. rat, in acut. Verum ille LeucopleBane dro-