affectus, cura ſtatim aggredienda, quam indicationes lucu- lenter demonſtrant. Quæ cum præcipue ex morbo, mor- uid vnumquodq́; illorum

bi cauſa& viribus deſumantur, q

requirat ex natura indicationum notiſſimum etſt. 37. Nec indicationes ex partis affectæ natura deſumptæ arum ad curam faciunt; Hæ Gal. autore 5. ſunt, 7. M. M.„. & 2. aa Glauc. quarum prima à temperamento deſumpta, puli monem ab inflammatione ad tantam intemperiem reda- ctum, contrarijs curandum innuit. 4 5 15 38. Ex altera indicatione hæc inſurgit, quod, cum actio pulmonis omnibus partibus non ſit communis, ſed ſaltem ex parte aliquid ad reſpirationem faciat. Gal. citar. lc. nec principis alicuius facultatis ſedes ſit, Gal. iid. eius non tan- ta habenda ratio eſt, vt omnis ad eum, alijs neglectis, diri- gatur cura, ac vitentur relaxantia, quod Gal. 13. M. M. z7. C/69. reprehendit in Attalo Medico..

39. Nrihilominus ob reſpirationem, quæ ad vitam adeò neceſſaria eſt, vt animal ea priuatum viuere nequeat Gak.:. dae vf, part. 1. 4. de loc. aff. ꝙ. eius autem inſtrumentum etiam pulmo ſit, Gal. 7. de vſ. partr.& alibi paßum ſemper ed yitan- da ſunt, quæ hanc actionem vllo modo impedire poffunt. 40. Cumqh pulmo ob multifarios quos in côrpore obtinet vſus perpetuo in motu ſit, nec is in totum inhiberi poſſit(Ea autem quæ ſananda ſunt quietem requirant: Gal;. AM. M. quantum fleri poteſt, quies imperanda, eaq; quæ mo- tum augent, amouenda: ideoq; laboranti iniungendum eſt, ne magno vtatur reſpiratu, ac ſemper, quantum poſſit agat

filentium Gals M.MM. atq; hoc modo minor redditus motus,

—

rationem quietis obtiner. 41. Modum& viam vacuandi ſputum ſuggetit. 3. Cale no ſuprà cit. loc. poſita indicatio, videlicet aſperam arteft-

am& fauces, quam viam in repurgandis vitijs pulmonis ta- —— tu

14

rteqh iile ſeq 0. amper d ionem va

di)acV

unda cu rerationen rinquite 9. 1 qqit Gal. ium pau

gmiſcer nendum

4 1

upeatur,

dr auxili dded tute ituens . D i,ſt& aut. Ge duſa ab densha d tuene

46

hon nat

atinet, ltur;

lontan.

ari po

Fr.