Druckschrift 
Theses Medicae De Phrenitide / Quam Praeside Iohanne Sigfrido, Philosophiæ & Med. Doct. ac illustris Academ. Iuliæ Professore, pro tempore facultatis Medicæ Decano & Promotore dignissimo ; Pro consequendo summo in arte Medica gradu, publicè examinandam proponit Iohannes Hevbergivs Lubecensis Saxo. Die 12. Septembr. horo & loco consuetis
Einzelbild herunterladen

4 i 11515

A* 4 1

rum, porrum. Inter legumina maximè lentes& fabæ. Mox panis furfuraceus, mileacius,& ex corrupto vitiatoq́; fru-

mento coctus. Præterea vina craſſa, nigra, auſtera, acetum;

Cereuiſia feculenta& turbida. leiunia crebra, atq; de- mum philtra. b

14. Spectant hüc exercitia nimis laborioſa,& ocium immodicum, ſtudia ſine relaxatione, arduæ& aſſiduæ co-

gitationes, vigiliæ immodicæ, ſomnus nimius, carceris

ſqualor, curæ, ſolicitudines, iracundia, triſtitia, timor, o-

dium, amores. Vnde peculiarem Melancholiæ ſpeciem fe- cerunt, quam lliſci, hereos& εννναηηοαquaſi ex amore na-

tam, dixeris. Etſi tamen, Valeſco teſte, pauci hoc æuo, quo naleſe.* laxum eſt amoris frenum,& ab vna non dirigitur facilè ada-¹.

mata, eo affectu decumbunt.

15. Cauſæ antecedentes ſunt, ſuccus feculentus melan- cholicus, in corporis ambitu deliteſcens, verùm cerebrum nondum fatigans. Diſpoſitio cerebri, cordis, ventriculi, inteſtinorum, meſenterij, epatis, lienis, renum, vaſorum

ſpermaticorum, vteri&c. mala, natiua& adſcititia. Con-

ſuetæ alicuius euacuationis, vt menſium, hemorrhoidum

ſuppreſſio,& ſanguis ex febre aduſtus. Vnde Gal. inter Gal. comm. tera ſymptomata febris ardentis, quæ tunc vagabantur, ti-* epid. morem fuiſſe teſtatur, ex ſanguinis exuſtione factum. Et 1223 Hipp. poſt febres, ait, ardentes ſuccedere melancholias, 2+ e aut quartanas. Quibus addi poteſt, quod idem melancho-ge*εν*.

srd. tex*. 23.

lias magna ex parte ætati conſiſtenti accidere teſtatur.

16. Cauſa continens humor vel vapor eſt melancholi-

cus, propriovitio cerebri, naturâ aut accidente debili, pro- gnatus, vel aliunde, à toto& ambitu omnium venarum;aut à parte aliqua, per vias occultas aut manifeſtas tranſmiſſus, cerebrum laceſſens, ſpiritus animales obtenebrans& ſy ueſtres reddens.

17. His

7 ö

: