6 S 3, 5 2 8 S 4 A — 8* ee eee

TLufsIs l. b

Vm, Galeno docente, morbis ſubinde no- G ε*ν. S minaa parte læſa; ſubinde ab ipſo ympto-wethemnes- mate; ſepenumero ab his ambobus fimul; ſæpiuſculè à cauſa putata; non rarò à fimili-

o tudine ad aliquid extra pofitum, à primis

3 authoribus fint impoſita: Melancholia in

iſtam non immeritò morborum coniſcitur claſſem, à cauſa,

vel fortè etiam à ſymptomate ſimul,(quo ſenſu Melancho-

lica deſipientia dicitur quibuſdam) qui mutuantur nomen.

2. Neque enim per Melancholiam, quòod notandum,&. Er-

(cugm à vocis cognitione in rei prouchamur ſcientiam non

rarò) non obiter, vel quartum hic intelligimus ſanguineæ

maſſæ ſuccum; neq; etiam mentis hallucinationem, ſiue, vt

Paulus,&ö alij loquuntur, alienationem verùm prauam cere- 22, zwat

bri conſtitutionem, ſiue morbum, qui feculentum iſtum hu-Han.„

morem pro cauſa agnoſcat, per ſe actionem lædat, pro-

prieq́; curam in ſe conuertat. 1 b

3. Hoc môodo definitur Melancholia, tumor cerebri,

proueniens ex humore vel vapore melancholico, orto vel

in ipſo cerebro, vel aliunde tranſmiſſo, cum timore& tri-

ſtitia, principis functionis deprauationem, ſiue deſipien-

tiam ſine febre inducens.

4. Tumorem, quem dicimus, non tam ſenſibus, quàm

rationi ſubijcimus. Neq; enim iubet neceſſitas, etſi illius

cauſam humores& vapores poroſitatibus cerebri inhæren-

tes, eiusq́; diſpoſitionem lædentes, ponamus, cerebrum ic-

circò in altum conſcendere, quod nauνnso& acciden-

taliter quibuſdam ſaltem tumoribus affricatur, iurare. A 2 5. Sedes