bat prrannſnor
ui 14.Werkad.cn n Ad.X4 OMh rnis Pracicis ſemdii qu omnespüledorrin s commendant, Vür-
wo ciamin feheimint
ites con ant Katetie docre lerata ahciickm
toran lderiu jtn. s moptinäsditduma
guis plærumq́; contaminari egepit, nec vires integræ ſunt; ideoq: ſatiuùs eſt ab hoc magno auxilio abſtinere: niſi fortè inflammatio alicujus viſceris interveniat. In magna quoq; cacochymia jure hoc remedio ſuperſe- demus: item in exanthematis de multorum opinione quamvis Joan. Oberndorferus in eleganti ſuo traët. de febr. maligu. ſecus ſentiat. XXI.
Purgationem quodattinet, illam quoq; minus tu- tam eſſe ajunt, quod humores perturbet& perturbatos ad fluxum colliquativumirritet. Verùm cum talis flu- xus non ſemper eveniat,& dẽtur pharmaca quæ citrà o- mnem agitationem agant, non videtur hæc res tanti eſ- ſe, ut nos purgatione prohibere poſſit; ſaltem illà, quæ ſit leni x&benigno medicamẽto qualis eſt ſyrup.roſat.ſo.
Diaſereos de florib. Perſicor: pulpa tamarind. infuſum fo⸗
2
lior. ſenæ, agarici&c. Ita enim primæ viæ liberantur colluvie ſuà quæ febri nutrimento futura erat,& pars aliqua materiæ putri detrahitur. Avehementiori autem cathartico omninò cavendum eſt, quod ventri- culum debilitat, incendium auget, humores fundit& in nobile aliquod viſeus impingit- Vomitus conſuetis& jis qui nauſcant leniter moveri poteſt; ſed fortiora ſunt viranda. 4
b XXII. QCaeterum quando per vicium imbecillitatem vel alias caulas phlebotomia& purgatione vtinon licet, tum harum vices quodammodo obeunt cucurbitæ& enema: hoc componitur ex vſitatis quæ morbo conve- niunt: illæ affiguntur natibus, fœmori& ſuris cute pri- us incisà vel ſcarificatà. Nàm ità copia ſanguinis minu- itur,& materia viſceribus nocitura ad cxteriora averti- b B 2 tur,
——


