aälteriur nü
dun,
deis donomnin b
Gicdorüütai d. cn J. Com connr Laan)
ummodo diene
41¹
meiam qumu
2, porrocemm xuaan auerſtht,& gitan dalum ckerit pe lenca cum&nan
41.e de dilem laykel
1a 2
continuam exquimm. 1 3
4 9 4 44 9 nmam& produdäunan
..„ KICRAtem voKa.
4* 4 8* 15 Tſtare crecitor kex i
†„ Kiel SCIn.,(bc 5 dlle 1 1 1
edidos, totins cast nimorunq; Gordem b femelus Ka a aloca, e quidu in
5 K etor& iumnum
Unan
mentitiam potius quàm alimentalẽ dico) quoniam inutiliter ſupraq́; modum colligatur, ex temperamento hepatis calido & ſicco, cum toto quoq; corpore, præterquam quod Gal. r. ad Glauc.. Tertianas fieri ſcribat ſemper iecore laborante. Ipſa verò putredo eſt cauſſa continens.
9. Ratione cauſſarum ronysuενr& adiuuantium genera- tur ex corporis habitu gracili, tempore æſtiuo ³. 4pb. 27. ætate iuuenili 29. ap 5. 3. vbi Gal. in comm. per febres acutas, qua-
rum tantum mentionem ibi facit Hippocr. maximè intelligi vult Tertianas& ardentes, quæ omnium bilioſiſſimæ,& ſæ-
piſſimè iuuenes inuadunt propter bilis abundantiam; re-
rum non naturalium abuſu, quat. vim ſiccandi habent& ca- lefaciendi, bilemq́; in alienam qualitatem conuertendi.
10. Quin etiam augetur quando vltra tempus retinetur ex obſtructione meatus fellei, concurrente totius corporis ειι, cui ſubſcribit omm. 2. in 1. Epid. r. 2b. Tertianas gene-
rari, dicens, quando bilis in vniuerſo corpore tranſmiſſa non poteſt digeri. 8 11. Porrèò in definitione dicitur, quod tranſmittatur ex- tra venas, in fine vid. acceſſionis, per venas capillares vt putat T.C. Claudinus, qua conditione intermittens hæc à quacunq; alid diſtinguitur& præſertim à continuâ. Lib. 2. ae Criſ. 6. 3. Ideò, inquit, Tertiana fit intermittens, quod materia tranſ- mittatur extra venas.. 12. Duplicis etiam bilis facta eſt mentio, Excrementiciæ vid.& alimentalis, quam poſteriorem ab illà corrumpi quo- que poſſe inficias ire nequimus, verùm omnium deterrimas febres efficit, cum ſtatim in tabem magnã ex parte incidere videantur, ſi quoque, aut iecoris aut ventriculi occaſione eue- niunt,„. L. aff. c. 6. quo nomine, quemadmodum etiam ra- tione humoris morbifci, à cauſonide non differt om. 4. apb. Jp.. A 3 13. De-


