inteſtinorum collapſam eſſe, in quam ſententiã accipi deber aph. Hipp. 1⁷. ſect. 6. vbi inquit pleuritide& peripneumonia

detento alui profluuium ſuperueniens malum. f 33. Hipp. ait: dolores laterum quæ neq; ſputi expurgatio ne, neq́; alui deiectione, neq́; ſanguinis miſſione, nec victus ra- e tione ſedari poſſunt ſuppurationẽ excitabunt; niſi aliud mor- 1 tiferum ſignum ſuperueniet. Periculoſæ auté funt ſuppura 1

tiones præſertim quæ ſputo adhuc bilioſo fiunt. Quandoau- p tem ſuppuratio fiat indicat aph. Hipp.. ſect.⸗.in quiens qui ſ pleuritide laborant niſi intra 14 dies ſupernè expurgentur, ijs ſ inſmpyema fit mali tranſitio. Aretęus verò nõ 14. die, ſed 2o. 6 vult fieri tranſitũ pleuritidis in Empyema. Fuchſius& Mer- curial. hos dies à primo die quo ſpurum apparere cœpit nu. merandos cenſent, Holler. verò dprimo die morbi. Nos pri- orum ſententiæ ſubſcribimus vtpote magis experientiæ con- gruæ, hiſce præſertim regionibus frigidioribus& Aquilona- b ribus. G. bnOu 12n 34. Per Empyema autem Hipp. teſte Gal. in comme intel- ligit& conuerſionem phlegmones in pus,& effuſionempuris in capacitatem thoracis. Primum fieri doloris& febris aug- mentum indicant ſecundum aph. 47. f. 2. vt& ſuperdeniens horror’ linguæ ſqualor, paraphrenitis, maior difficultasanhe- 1 litus, tuſſis inanis& ſicca. Facta ſuppuratione prædicta remit- 2 tunt ſymptomata, ſed grauis dolor& fixus latus prehencdit. Quod ſi nec tune pus expuatur metus eſt ne in Empyema ve rum fiat tranſitio hoc eſt rupto abſceſſu pus intra thoracem G

& pulmones effundatur, quod cum accidit tremor artus oc- G cupat, vires fariſecunt, anheloſi redduntur ægri, graue pon- dus& fluctuationem in thorace ſentientes. Poſt ruptionem ſtmon repurgentur Empyici intra 40. dies à die rupturæ, phthyſis ſequitur aph. 15. 1.6. 6 35. A pleuritide peripneumonia malum aph. I ſect.ä.

quod