21. Pulſus in pleuritide ccler& frequens eſt propter febri- lem calorem, tenſiuus verò& durus, qui quod ſerræ inſtarta. Auũ feriat ſerrinus dicitur, propter tenſionem membranæ ſuc- cingentis arterijs communicatã, vnde quoq́; minor redditur pufos quàm pro ratione febris conueniebat. Paruam veròre- ſpirationẽ ducunt pleuritici propter inflammatorium pleu- ræ affe ctũ qui magnam thoracis extenſionem ſine inſigni do- lore non permittit, frequentẽ verò propter neceſſitatẽ auctà- Quod enim in magnitudine deſicit, frequentia recompenſat. 22. Tufſis quoq́; inſeparabilis eſt à pleuritide propterea

quod ſemper aliquid ex inflammata pleura tranſuder, expul-

tricẽ irritans. Tuffis hæc maxima ex parte cum ſputis colora- tis coniuncta eſt interdum verò ſine illis potiſſimuùm in prin- cipio, quod fit vel propter pleuræ nimiam denſitatẽ, vel pro- pter materiæ paucitatem& rebellem naturã, vel propter vi- rium defectum. Sputum autem variat pro varietate humoris contenti in pleura inflammarta. Eo enim rubro exiſtente ſan- guis: bilioſo verò& ad flauedinem ve rgente, bilioſus: candi- cante& ſpumeſcente, pituitoſus: nigricante verò Melancho- licus ſanguis in cauſa eſſe cenſetur. Quod ſi cum ſputi colore febris magnitudinem exacerbationis typum, habitum cor- poris, ætatem, regionem, anni tempus& prægreſſam diætam perpenderis, pleuritidis ſpeciem magis cognitam habebis. 23. Præter hæc pathognomonica& ſcientifica ſigna pleu- ritidi interdum dolor capitis, delirium, ſitis inexhauſta, ſyn⸗ cope& huius generis alia ſymptomata ſuperueniunt, prout hæc vel illa pars in conſenſum abripitur.

24. An verò externa vel interna pleura inflammetuf, ex ſputo& decubitu diſcernes. Externa enim ſi inflammetut, febris remiſſior eſt, ſputum nullum apparet, decubitus in pac tem affectam magis doloroſus eſt, imprimis ſi afficiatur ſecũ- dum partem quæ coſtas exterius ambit, tumq́ preſſu digito- rum

, e 2— ,,