—
4 .* ———
— Sih ache ween aubs aneuen. — 4 .———* —
de 4.—— —-———————.— — 3——3ſ“ 8 6
——— oo—ſſho—ö8ö8ö8ö8—8ö8o8oſ8oſſͤſͤſͤſͤͤ
— 1. aph. 9.
10.m. m. c.·
3. Aph. 7.
4. aph. 11.
7
porrum, anethum,& ſal adijciebat. Hodie pro cuiusq; in. tentione plura incoquuntur, nempe rad. glycirrhizæ, fœni- culum, adiantum, hyſſopus, malua, capill. Ven. pafſulæ co- rinthiacæ, amygdalæ, ſem. aniſi, maluæ, melonum, cucurbi- tæ: flor. violarum: Exhibebantur etiam iuſcula gallinarum, oua ſorbilia, cremor auenæ, pruna Vngarica, lac amygda- lar. dul. lac& ſemin. melonum, cum aqua hordei paratum, mala dulcia adſata vel decocta& ſaccharo cand. conſperſa, panes Martij vocati, piſces ſaxatiles& alia. 1 105. In victu diligenter reſpiciendum eſt ad conſuetudi- nem; neq; initio multum cibi eſt exhibendum. Si vites con- ſtent, ad vigorem vsq; tenui victu vtendum, ſin minus, paulò plenior victus ratio inſtituenda. Nam quod ad inſammati. onem attinet, minimè cibandum, quod ad virium imbecilli- tatem, vtiq; ſæpè.
106. Quo mitior eſt morbus, eo pleniori victu vti licet. 107. Tenuiter cibandi ſunt ægri, antequam ſputum pro-
cedit, cum expuere incipiunt plenius: Vnde veteres ininitio huius morbi vel nihil, vel ſolum potum concedebant.
108. In exacerbationibus cibum adimere opottet, nam præbere, noxium: nam cum percircuitus redeunt morbi, in ipſis acceſſionibus abſtinendum.
109. Non tantum dandus cibus qui vires conſetuet&
nutriat, ſed ſimul medicamentoſus, qui pectori gratus ſit,& humoris concocti expectorationem promouere, craſſa& vi-
ſcoſa in pectore attenuare& abſtergere, tenuia mitigare&
incraſſare poſſit: Et huic negocio maximéè accommodata
eſt ptiſana ſeu cremor hordei vel aueneä. eeie 110. Potus apud veteres in hoc morbo erat aqua horcdei,
mulſa, oxymel: hodie exhibetur aquàâ hordei, aut decoctum
eimnnamomi, glycirrizæ, fforum violarum cum ſyrupo viola- rum dulcoratum. Bocſimagis detergendumlocoſjnups
rih
anil In. gatar ame frehe
um:
l. ce, q mäte tonic becil ſicuti nz.
inim ſamt ſolar na. clina n. th ab II6.
cina
ſentit