3. aph. 30⸗

„o. Adætates quod attinet, Aretæus ſtatuit ſenes maximè

pleuritidi eſſe obnoxios, eosq́ ſæpius quàm alios, ab eo libe- raris quod non magna in arido corpore fiat phlegmone, neq; ad pulmonem, ob pleuræ ſiccitatem, tranſitus ſit facilis: In

ſenectute enim, quam aliã in ætate, frigidior eſt natura, reſpi-

ratio exigua,& attractio omninò parua& imbecillis.

60. Sic pleuritide corripi eos maximè, qui iuuenilem æ- tatem ſuperdrunt, auctor eſt Hippocrates. Aretæus verò ſcri- bit, iuuenes& viros, qui in vigore ſunt conſtituti, non ita fre-

quenter hoc morbo laborare, neq́; etiam adeò frequenter ab eo liberari: nam neq; ab exiguã ſeu leui causà patiuntur, neq́;

ob exiguam inflammationem ægrotant: in magnis autem ma- ius ineſt periculum. b 1

6r. Pueri, eodem Aretæo adfirmante, omnium minimè pleuritide laborant, minusq́; ab ea periclitantur, aut moriun- tur: corpora enim eorum rara, humida, fuxiliaq́; exiſtunt, ac multa in eis difflatio atq́; digeſtio, quo circa neq́; magnam contrabunt inflammationem. Et ea eſt huius ætatis in hoc ad- fectu felicitas. 111

6²⁄. Faœminas minus pleuritide tentari& corripi maribo (eiuſdem ſcilicet ætatis) Aurelianus teſtatur. Cuius rei ſine dubio eadem eſt ratio, quæ de pueris ex Aretæo adducta eſt. Accedit quod ſint frigidiores viris,& quod ſæpius illis men- ſes fluunt, per quos multum materiæ ex corpore expurgatur R educittrt. dtan eianunn 63. Symptomata ſeu accidentia deſignant tempora mor- bi. Cum enim humor influit,& dolor, aliaq́; ſymptomatain- feſtare incipiunt, principium morbi eſt: vbi ſymptomata in-

creſcunt, incrementum adeſt: quãdo dolor cum reliquis ſym-

Ptomatibus iam viget,& ægrum maximè torquet, in ſtatu eſt

mordus: at cum dolor& alia ſymptomata remifſiora fiunt, ac

ceſſant, eſt in declinatione. tI 64z. Ex

9, nguus, iicinus, autmagh. äputun dit, ſide mona i likculta 5 unetian antur: dctume ſſauun ockum& onttitutt um eſt. 64 1 wuitate 41 dum breu ſlaxioten kantan rndltur: doncode tendit. ationis wexter oproc 686. partim.

dar. pa

umar