aneriasq. e morbus cal. Wredditlna. * R05 aher OC. 1= lupur, ccyü 1* nnt dum ſtl 1en depelp.

1=tfäuee,

di quumtüt

li a lmtdo. m R ſpu.

l a enuide u Fidodn

bt

pectoris educatur& expurgetur, Gal. docet,& declarat. Et-

n k n kuit b

ita pungens& acris, quia tumor ſubſidit,& non adeò latè dif- funditur. 1“ 43. Sputum quod variè coloratum eſt, cauſas morbi in- primis denotat. Rubrum enim conſpicitur, cum ſanguis ca-

lidior in pleuram influxerit,& inflammationem fecerit: Fla- uum aut pallidum, ſi ſanguis bilioſus peccauerit: Candidum

& ſpumeum, vbi pituitoſus fuerit ſanguis: Liuidum aut ni- gtum, quando ſanguis melancholicus abundauerit. 8 44. Sputum autẽ ſeu materia purulenta maturatà phleg- mone in adfecto latere per membranam, licet dura ac denſa ſit, veltranſudat, vel per tuſam aut pure exeſam, aut quouis modo rariorem factam, rupto abſceſſu excidit,& in thoracis cauitatem influit, in qua colligitur,& tamdiu manert, donec beneficio facultatis expultricis cum tuſſi eijciatur. d

45. Quomodo autem materia illa purulenta ex cauitate

enim dum expirando thorax deprimitur& concidit, ac mul- tò magis, dum in tuſſi vehementer comprimitur, humorem,

„8„8ſ

qui in cauitate pectoris eſt collectus, cogit,& per tunicam

pulmonem ambientem, quæ tenuis valdè eſt, in aſperas pul-

monum arterias propellit& tranſmittit, quæ eum facilè ad- mittunt& recipiunt, cùm earum orificia cartilaginea& ſem- per patentia, in extremum pulmonis, tenuiſſimà tunicâ ob- ducti, deſinant& finiantur. 21le E O.

46. Sed præter ſputum ſeu faniem, ſunt& alia ſigna, quæ cauſas huius affectus indicant& diſcernunt. Nam aà ſanguine

ſi fiat inflammatio, dolor non eſt adeò vehemens& diſten- dens: Febris quidem vehemens, ſed quæ nullas acceſſiones

habeat, prompta ſputi rubri maturatio& expurgatio, vrina rubra, ruber in corpore color, venæ tumidæ, habitus corpo- ris ſanguineus& carnoſus, quem præcedit victus liberalior, copioſum ſanguinem gignens,& corpus multúm augens, tẽ-

b B 2 pus

3. m. m.⸗-lg. 5. Ioc. adf. 3.

3.loc. adf 3,