enanen uun Fioruh ſuud eriien in iſäm
dtesu, 4 nieus uun b ¹ 1 4 2—e rnG an
nn Tliunaugut
ri ari Sartnamk“ t, cun un ftutnutut indacene acein piincpiocr 217 N. 2utüa ſrſis 81 Ins att lu keê iaun urs wun Eflrics fun x- KEuifut Tanshal
48 A— 1
e commemeret exemplum, in Thuringia aund 1444. ob nimiam
htumentorum caritatem& inediam accidiſſe: tamen atr, ex inſe-
pultorum cadauerum putredine corruptus, nil præter Péſtem cauſſa- uit,& multa hominum milia iliico proſtrauit: quod idem Heur- nius lib. inſtit. 7. c.2. ex Hip. libro de nat. hum.&c. approbare videtur. 6. Pbyſicè verò loquendo, cauſac; definiendo, apud noſtrates oritur: vel ex immoderato ſcortorum, immundarum;& infecta-
rum fæminarum vſu, Vt etiam paulb ante diximus: Vel eax coutadlu
infectorum& geſtatione panui ſeu habitus& lecii purulentiã ma- gulatorum: vel ex ſudoribus& ſaliua per baſta iſtorum morbo bec laborantium perceptis, maliguo ſuo Eiritu innatum corporis, præ- ſertim Hepati calorem& viuificam illam Balſami humani radi- cem afhcientes, propriame iecoris ſubſtantiam contagio ſuo vene- noſo corrumpentes& occupantes: Dein ex Brighti poſt finem Therapeut. /ſ*nrentia, venæ cauæ& arterie magna ſanguinem., ſhiritumq; labefactautes, maximè in illu, qui laxis& rarioribus corporis partibus ſunt præditi. b . Pars itaq, primaribꝰ affella multorum conſeuſu Hepar esi, quod reliquas corporis acliones, Percebi? primuùm à morbi impuri- rare veneno, maximdè impedit& alierat. Vnde qualitas venenaia, ſeæu contagium lui huic peculiariter proprium meritò dici& defini- ri poret, quod ſubſtantialem proprieraten Hepatis deſtruit& cor- rumpitꝭ ſanguinem enim adeo inficit& inquinat, vi vices nutrien- di non ampliu ſubire valeat: ſed pro hutrinenlo, quod natura defi- derat, ſordiada vlcera, tophos, nodos, ſerpigines aig dolores intolera- biles proferat; Reliquoſq; vres corporis Lumores ſuà immuditie ſic conraminet, vi exinde varia pmpromata& morbi proſiliant; quo fermè omnia morborum genera, quæ Medicu deſcribuntur, cum Iſto morbo concurrere credantur. b F. BFſſeutiam, cauſſas aurecedentes, primitiuas& adiuuanles
(quas tamen éreuiter g. ũ. attigimus) dociiſtimus ille Arniſæ us fu- b A 3 ſius


