ramm Rdus, dile 4
6 ane 1 3u uacuanrdaa 6. 1. 1„„ „,s. 3. qaantum n, H menlurayelgradd 1 aus ham dlgradu gam
9„ 4„, 4 Qatertim, an anne a
*
41 4
4
8„ 4„ 4 num in ſtarimin inino gi nodomm ni dei I1 4 quOuls decpote kena
1* 4 Ar A 4 4 quid primoſit hciendun ai 1
4 ir cum alis, qux lœc aliß. Ia .
1 41 AKnel. * 5 8* 41* nnne.b 8
zem dadct(oalcquend hos kcoh p anidemſen
Atut: kmpilcus quldemteene △☚ 1 s methodo ex mndicatoaddue coois. ERtautem Indicuor Aaui n 4*
5* 1 4 8 I 441 gendi actionem, ſeiuncaadan
1
henſione illius cui eonferre debet adueniens citra obſerua- tionem aut expreſſfam ratiocinationem, gratia ſanitatis a- miſſæ reſtaurandac«ç.
14. Conſiderantur in indicatione primum duo, indicans & indicatum, quæ ad ſe mutuo referuntur,& ex indicante in- dicatum cognoſcitur. Eſt autem indicans vnde ſumitur indi- catio, nihil aliud quam quiddam in corpore ſecundum aut Præter naturam obſeruatum& deſignatum, cuius gratia ali⸗ quid fieri dicitur quodei conferre deber, ſiue omne quod ſe- cundum aut præter naturam intellectui manifeſtum eſt, du- cens ad rei iuuantis comprehenſionem. Indicatum vero eſt IMud ipſum iuuans, ſiue id quod indicanti congruit, aut con- ſequens agendum gratia ſanitatis reſtaurandæ: hoc conſe- quens ſiue iuuans ex natura indicantis colligitur: nam deber indicatum ad ſuum indicans iuſtam proportionem habere, vnde percepta natura indicantis, an ſecundum an præter na- turam ſit, facile erit abſq́; vlla obſeruatione, ſiue experien- tia, aut expreſſa ratiocinatione vna percipere& comprehen-
dere vtile indicatum ſiue remedium, idq ductu duorum
principiorum, quod præter naturam ſui ablationem, quod ſecundum naturam conſeruationem expetit: Conſeruatur res ſecundum naturam in ſuo ſtatu, vt dictum eſt ſimilibus; quod à naturali ſtatu receſſit, ad naturalem reducitur con- trarijs, proinde omne indicatum vel ſimile vel contrarium erit. b
dicatum?
ſiue contemplatiofe ſcii
15. Hic modus procedendi ab indicantibus ad indicata, Modus pfo wmn fine expreſſa rariocinatione fit,& tamen ad expreſſam redu- ccdendi ab o proine qaot kchme ci poterit. Ea ratiocinatio ſyllogiſmus factiuus eſt cuius to- bus adin- Deralcs vel peciules, Ä- n ta vis, ex duobus principijs depender, cöntraria contrarijs dicata.
— ones:nam tota mi iiimt b curamtur, ſimilia ſimilibus conſeruantur. A ſſumtio fit ex ind ouendumeſtper indcnints, dicationihus, C oncluſio eX indicatis. Proinde ipſa indica-
un tio ſiue proceflus ab indicante ad indicatum eſt Enthymema compteden 7. com-
. aſen zdibus deliberantis lcqplcltmäd
,“,“


