* A 1„ entum( uund a

91„

1

4 10 4* 1

„en kanoer kraritat⸗ conmantt, Dunde, debihs tum ili voreki 3

dei penna; excender qwunt ian

*

Kcmnrr. X RReparnun enman

1 4. am K acut. m ladinde wenr . — Ml. 2— nordicus adh 10 nken 191“ . 1 4 2 d Mr mortem lunmn

* . ee 1 r n r m eclc 74n 4 Kom. 4 8 4

A

*

1

Hoe .V. a

4 1 d Hcere ptobut ell mtem aprimss d kccre- 3

Aπzſoce Ritrersdobh r 4*„. aait umn X du nadir rnu 77 MrAn 9 Kaulas n wckertm Duder f. A4 4 nn ka ſanmnnn 3 7r zAt A n Afrens. ns . „„ n 1 uos[1I qun. X 4(anen9 4 1 en „ AI aeſäctnan . ar limites egr

17 u F

8 ihrc ferttass

Gemt n

cent, mihi ſaltem qvod de omnibus ita ſit, non perſvaſe- rint. Horum abſurditatem viderunt etiam antiqvi. pro- deat Lucianus qvi Dialog. de Electro, Nautas in Eridano fuvio de Cgni cantu lciſcitatus intelexit ab ili⸗ paucos gviden Ignos in fluyijs paludihus nonnunqvam cerni, qvi crocitant plan? 4εεσονιο eree, jnamana vose& debili, ita ut Corvi& graculi videri poſſint Sirenes præ ilus. Ex qvo apparet nautas Erida- ni non hunc tantum in morte cantum ſed omnem pla- ne, nimis liberaliter negaſſe. In qvam ſententiam& P- lianusl. 1. c. 14. Cantandi ſudioſos eſſe jam omnihus ſermone pervnlgaꝛum et: Ego vero gnum nunqvam audivi canere, for⸗- taſſe ne; alius. Creditur tamen canére,& tunc potiſſimum ajunt eorum cantum ſvaviſſimum& jucundiſſimum eſſe, qyum ad inem vita devenerit. Contrarium affingit Eliano Rhodiginus I. 9. c. 5. ex alia verſione. Verior autem codex habet: „⁴ εο xuναννν νeη Isα πάωα e 958 a⁴. Plinius deniq́ l. 10. c. 23. Olorum mort⸗ narratur flebꝛlis cantus falſin, ut arbitror, aligyot experimenti.. Ad ꝗvem locum Antonius Muſa Braſavolus in Commen t. ad Porphyr. Iſagog. Cy- gnos ſub vitæ exitum canere ſeſo obſervaſſe teſtatur, ſed omnes id facere negat. Cum legiſſet, Falſis aliqyor experimentis, factis, qvod mirum ſibi videret tiam falſo undeqvaq, pronun mento doctus Plinium falſis nunciavit, qvoniam ſcilicet an dam cantus edere, qvosdam e vaſſet. At ſi dixerimus in mor Qid inde colligitur? Dod nulli