candicant, frigent per ſe,& læſa non re cicatricem conglutinantur. 1 VI. Principium A ßßenſarionis arteriæ à corde habent absg. controverſia, ejusq; ſiniſtro ventriculo, unde officii ſui ca. piunt exordium: Venæ ex hepate omffes oriuntur, à qroſan- gvinem primò efferunt. Non igitur verus Ariſtoteler aut quns quot eum magno agmine ſeqvuntur, qvi à corde repetunt nas, cui tantum in tranſitu velut agglutinantur,& exindeſfa- eilè ſeparari poſſunr. Utriusq; partis urgentia argumentas libi ſunt excuſſa,& in conflictu ſingulorum dabimusrali nes.

VII. 464 gura eſt oblonga, intus cava fllulæ im morem, Kb. raminulis quibusdam„præſertim venæ, diſtincta, in qri. bus parum fubinde ſangvinis remoratur. VIII Subſtantia eſt membranoſa, ut diſtendi à fuſcepto ſat gvine poſſit, qvod in athletis, plethoricis, varis&c. videre eſt, ſed ſine fibris manifeſtis„ qJvemadmodum obſervarunt Eallopius& Veſalius, qvas ſi haberent, ad robur potius qvam motum conferrent. Venæ partes duas habent, Tunicas,& valdala Tunica Himplèx eſt& tenuis, per qvam ſangvis transparet& fuliginen ejusdem ſerumq; in ſudoribus transmeant. Unica eſt, qvia ſangvinem vehunt venoſum, non ita calidum aut impetuo- ſum, ſed torpidum& à nutritione partium arteriarumq́ lon- go itinere ſocordem,

Valvulas ſeu oſtiola vocamus tenuiſſimas membranulas terna cavitate venarum alterna tim ſitas, forma ſigmol. dea, concava ſui parte cor undiqvaq; reſpicientes, partim 3d venarum robur partim ne à venis magnis in minores mores. tur ſangvis, neve& centro corporis ad extrema, ſed potius ab tremitatibus ad cemtrum progrediacur.

in in

Xl. Vul-

Kuli zetetere, G ni, enhe

dmururat

Ahteria

fetvamotio

iiiot langii natur. Ob fundius aer ptopoltoe num copias raboremtt⸗ lari Natutz

endas patte

Val oa perl ls fluxs continuo

NMan vma obii mones, Ia qyanm aempe ex rioſum CWorem, Merioſan lulmunts, colationen rentrieuun epedienda elengyige