DE EPILEPSIA. mncfman Ad ſequentes reſ pondebit Gregorius Gün- auen aöußetad kher Torgenſis. ne du iar üm NTheſuI

Nen i edd üebſis 4 vehementia morbi vel hmptomati, jzuòd hominem ſubito& de improuiſo depreben⸗ Sat, G opprimat, nomen ſortitur.

v 8—* 5 „ 27 5 S G 94

2. 4 5 3 H 3 1

„ 8 7— 8 3— 3 Ghie afniͤinn 5.

e Quam definimus eſſe Spaſmum, vel motum conuulſiuum, quo vniuerſum corpus, quatiente ſe principio eides aene,(borrendum aſpectu) palide per interualla concutitur, cum a⸗

—— holitione ſenſuum omnium, ventticulis cerebri læſis, vel per

ae dda teldes manitetn ſe, vel ber couſen ſum aliarum partium, quo natura conatur id, Marquxliberorati quo maxtme oſfenditur ‚excutere, G expellere. dmm nonclinciam. II

Tar ſel docet ile woim Eſt itaque Epilepſia cum Spaſmo, at non eſt idem quod

nedc nxerit ane Gienh Spaſmus. 1—7. dsmenußmehm Pens ee een 4 1111

ſnehu un„ t Duplicem yerõ Epilepſiam eſſe dicimus, vnam per ſe, alte⸗ . Hu enn 2 1. 64 Lanf enſa u. b

arn fanere gm liet,— 75„. D.. u Ser ſe, quando primario„ventriculorum cerebri vitio, hoc rowit Virgokdetemmll malum concitatur.

operpevud ne ldum b— I.

nexunt anidofden, b Per accidens, quando ex aliarum partium conſenſu inpri⸗ e ertubesapletgs mis ventriculi, deinde lienis, Vteri, veſicæ, renum, parti- ann No(hcrgrai n 88 ℳ 2 um Qupir Liaur und