ptũ ĩ indireco.i.obliquo.vt pe.cũ katherina ſũt ꝓbi. Ino mo/ do ꝑ nomẽ diſtributiuũ vterq; eſt ꝓbus demöſtrando andreã et vrbanũ.i.andreas vrbanꝰſunt ꝓbi. Ilio modo ꝓnomẽ demon⸗ ſtratiuũ pluralis numeri.vt iſti ſunt ꝓbi.i.iohaãnes ⁊ katherina. . Ratio q̃ poteſt fien eſt dignitas generis cõ Viciũ cõceptiõis cipiẽtis ſuꝑ ↄceptũ rõe cuiꝰdignitatꝭ trahit geneꝝ eſt;genus genus cõceptũ ad officiũ alienũ. ⁊ talis di cõceptũ diſconue⸗ gnitas ꝓuenit ex ꝓppꝛie. ſexꝰ nam ꝓpꝛietas nit cũ adiectiuo in actiua eſt dignioꝛ paſſiua ⁊ neutrali. genere Et ſũt due Ratio ãᷓre poteſt fieri eſt expſſio ſnle ſub dꝛe rationes excuſan/ uiloqͥo quia bꝛeuiꝰ⁊ determinatieſt dicere tes hoc vicũi iohannes ⁊ ka.ſũt ſociati qᷓ; iſti ſũt ſociati. Generalis eſt pluriũ ↄſtrudibiliũ reſpectu alicuius tercij. ſcʒ adiegiui vel verbi copulatiua aſſociatio. Cõceptio vt mgf ⁊ iohãles ſcribũt.⁊ de tali nõ loquit᷑ alexã. numeroꝛũ Specialis eſt plurimũ ſuppoſſi⸗· qanõ ẽ᷑ ſigura eſt duplex toꝛũ diuerſoꝝ nuumeroꝝ reſpectu verbi vel adiectiui pluralis nnmeri cũ verbo cõcipiẽte cõfoꝛmãti ⁊ nõ b cõcepte mediata aſſo.vt lapides ⁊ lignũ ſũt duri. Qurrt wi a ütcã epu KEliciũ cõceptionis numeroꝝ eſt;numerꝰcõceptꝰ diſcõuenit cũ Qun oincäccpt uo verbo vel adiectiuo in numero. Ratio qua poteſt fieri eſt dignitas numeri pluralis ſupꝛa ſingularẽ qͥa numerꝰpluralis habet ſe ꝑ mo/ Due ſilt rõ dũ totius ⁊ ſingularis ꝑ modũ ꝑtis ſed totũ eſt di/ nes excuſã gnius parte ſicut foꝛma materie. Nes viciũ. Ratio quare opoꝛtet fieri eſt expᷣſſio ſnĩe ſub bꝛeuilo quio ⁊ diſcretione.qula volens expꝛimere aliquid cõuenire alicui ſuppoſito ct pluribꝰ ſuppoſitis non poteſt melius fieri qᷓ ꝑ cõceptionẽ humeroꝛũ.quia bꝛeuius ⁊ di/ ſcretiꝰdicit᷑ xpiani ⁊ papa ſunt vnci qᷓ; ꝙ diceret᷑ xpᷣiani ſũt vnci ⁊ papa eſt vnctus. Pꝛimo qñ partes ⁊ totũ ponunt᷑in ntio.vt Locutiõis qñ ᷣtes ſtudẽtes ſcribũt hi bene himale. diuiſim ſumpte cõ · ¶ Scdðo qñ totũ et ꝑtes ponunt᷑ in obliquo grue vniunt᷑ cũ vᷣbo vt ſtudẽtiũ ſcribẽciũ illius man⸗ vAor i/