Gloſa notabilis

ticulatio pꝛima eſt impoſitio vocis ſcandi ſub mod is ßᷣcandi eẽn/

tialibus ⁊ accidentalibꝰ. Sʒ articulatio ſcða eſt cõ binatig vnius partiſoꝛatiõis cũ alia ſub debita poꝛtiõe modoꝝ ſignificandi. Argui ur Exrguit᷑.ſubiectũ dz eſſe qd cõmuniſſimũ ⁊ pfno notũ. ʒ; vor lit eterata articlata qᷓ;rũ ad noticiã ſi uã iueſtigat᷑ ꝑ totũ ꝓceſſuꝝ hꝰpꝛi me pt. ᷓ ꝛc. Dðm ꝙ ſubiectũ hy ſcie ipfecte pᷣcosſcit᷑.ñ ãt ꝑfecte. Replica. ¶ Otra ꝑfecte pᷣcognoſcit᷑.qꝛ pPᷣcogſcit᷑ de eo qͥd eſt.⁊ B ꝑ ſuã defi nitionẽ oñdit᷑. Dðᷣm ꝙ bñ pcognoſcit᷑ ð eo qͥꝗ noĩs.ſʒ nõ qd rei. Gꝛam· Querit᷑ qͥd ẽ grãmarica. Solo. grã ſet tal eſt notiria ipfecta. matica matica diffinit᷑ młtiplr. Pꝛiino ſᷣm Pꝛiſcianũ ſic. Gꝛãnaatica eſt ſcia docẽs nos recte ſcribere recte ſ⸗ cpta. recte itelligere.recte itel lecta recte cõponere.recte cõ poſita debito mõ ꝓnunciare. In illa diffinitõe itelligũt᷑&tuoꝛ ſpẽs artgrãmgatice.ſ.oꝛthographiĩa.ethi mologia. dyaſinthetica. ⁊ ꝓ ſodia. Per hᷣ̊ em̃ qð ðꝛ(recte ſcribere) Oꝛthoc intelligit᷑ oꝛthographia:ñ ꝙ ipſa doceat recte ꝓtrahere ſeu ſoꝛma g. re lräs. f 3 docz recte ſxllabicare ſeu oꝛdiare lras in ſcribẽdo.Et ðꝛ . ab oꝛthos qð ẽ rectũ⁊ graphos ſcpᷣtura.q̃i recta ſcpᷣtꝑra. qꝛ ẽ ſcĩa docẽs nos recte ſeribere. Et ð ipſa ẽ factꝰ ſpẽalis tractatꝰ.vbi ple Ethymo. ne determiat de oꝛthographta. Et ꝑ b̊ qsð ðe(recte ſcpᷣta recte in/

* telligere) itelligik ethymologia. Et ðꝛ ab ethymos qð᷑ ẽ veꝝ vl flos et logos ſᷣmo qᷓſi verꝰvl floꝛidꝰ pᷣmo.qꝛ ẽ ſcia docẽs nos cogſcere dictiòes.ſ.vñ trahãt oꝛiginẽ ⁊ qͥd ſignificẽt.Et ð ipᷣa tractat᷑ ĩ pꝛi

Ina pte ho libꝛirvbi ðꝛ qũo ſimplicia ⁊ pᷣmitia variant᷑: ⁊ ide cõpo Dyaſint, ſita? deriuatia foꝛmant᷑ cc. Et ꝑ ßᷣ 9ð ð:(recte intellecta recte cõ/ *an ponere)/intelligik dyaſintherica. vl' pᷣin qſdã ſintaxis vł ſyntatica. Et ðꝛ a dya qð ẽ duo:⁊ ſynuið eſt con:⁊ theſis poſitio q̃ſi aᷣãᷣpoſitio

—..

vel cõbinatio duaꝝ dictionũ ad ĩuicẽ.qꝛẽ ſcia docẽs nosad inuicẽ

nuũgere oꝛõnes ſimpkr ↄgruas vl figuratie. Vel ðꝛ dia ſinthetiea

dya qõ ẽ de:⁊ ſyn qð ẽ con:?theſis poſitio:q ſi de cõpoſitiõe tra/ Pꝛoſody ctans.⁊ de ipſa tractat᷑ in ſcðᷣa ꝑte hꝰ libꝛi. Et ꝑ hᷣ qð ðꝛ(recte cõ poſita debito nõ ꝓ nũciare)inrellr ꝓſodya. Et ðꝛ a pꝛos qð ẽ ad:et

oda cãatus:qᷓſi valẽs ad cantũ:qꝛ eſt᷑ ſcia docens nos dictões debi te ꝓnũctare ſeu accentuare, Et de ea ðterminaẽ in tertia pte hui⸗ꝰ libꝛi. quã quidã ſubdiuidũt in duas vtes. er dicunt ꝙ in q̃rta deter minat᷑ de impediment ⁊ figuris ꝑmiſſis et pꝛohibit tã in ꝓſ odya ꝗ́; in othographia. Item aliter dicfinik grämatica. ab Alpho/ rabio. Sꝛãmaxica ẽ ſcia q̃ voces vocibꝰ cõ ponite ipſas ad ſignifi EArguit᷑. itellectꝰ hoĩs cõpõit voces vocibꝰ.ꝗ(candũ inſtituit. no grãm ꝛrica. Dðm ꝓꝙ gramaticaẽ ſcia ſᷣm quã fit illa cõpoſitio ꝑ intellecrũ. Intellectg boĩs hñs grãmaticã veraʒ:põt cõponere voces vocibꝰ. Alit deſcribit grãmatica a Remigio ſic. Gꝛãma/ tica ẽ fons ⁊ oꝛigo oim ſciax lweraliñ. Sic em̃ a. fonte ples riuuli

ö

—— 2