Druckschrift 
Tractatus analyticus de cambiis tam regularibus quam irregularibus : in quo termini hujus artis ab exteris nationibus petiti & proinde captui Germanorum minus obvii explicantur, ad gestum & gustum Germaniæ nostræ applicantur ... consiliisque ac responsis juris prudentum & mercatorum illustrantur / authore Johanne Martino Vogt ...
Seite
8
Einzelbild herunterladen

8 p ter abusum vicissim aboleantur quod non temeritatis, sed prudeg-

tiæ esse censetur. Meã itaque opintone, communis loquendi usus,

qui pro lege habetur& sæpius ut à proprietate vocabulotum rece- datut, facit, retinendus; quanquam alias(quodnon inficior) werbe interpretanda sint secundum propriam guificationem. i. 8 eis qui mavem. 19. f de exercit. act. 1.3. S. hæc verba ch ibi Bart. s de negot. ge. præcipuè si nulla justa causa, cura proptia significatione receda- mus, subsit: si tamen quandoque aliud subjecta materia suadet, ver- ba contra propriam significationem eunt, ut non sine ratione de-

fendit Alex. ce/. 86. col. 2. c. nec obstat. Card. Tusch. lit. F. conclusion.

9. num. 26. N 4) Licet enim Cambium cum quovis videatur convenite contractu imaginabili, videlicetcum mutuo, in obligatione tedden. di tantundem: cum Locatione in mercede: cum emptione vendi, tione, in consensue& płtetio; cum permutatione in commutatio. ne rei pro re: cum contractibus innominatis, in Si tamen proptié& specisicè sumatur, uthic, neque mutuum, neq; Locatio conductio, neque emptio venditio, ne que permutatio, ne- que alius conttactus innominatus esse aut dici jute potest, quia dil. ferentiam suam pecificam, quã una ab altera distin

erhibend. habet, quamdiu autem inter contractus est& datur diffe- rentia, nulla identitas induci debet, etsi alis concutrat aliqua con- venientia: lic, quamvis in hominis substantia om nia sint& reperi- antur, quæ in notione animalis, non tamen rectè infettur identitas, quia in homine præterea quid in tionabilitas, quæ differentiæ rationem inducit: cambium est& dicirur contractus nominatus, c simum& notissimum apud omnes habeatunu

optimo igitur jute um nomen nobilis-

m, actionemque sibi Pariat cognominem, quicquid contradicant& ineptè sentiant ali quorum præpostera opinio me nec tangit necangit, cum minimus quisque etiam sine difficultate hoc in passu scite possit.

Quia solidum crepet,& pictæ tectoria lingue.

TEAHE SIS

mutua præstatione:

! r.

guitur obligatio, & a qua totum esse tei dependet i. ulianus S. e quis G. ibi. Bald. ad

est, quam in animali, videlicet ra-

net 40 bf 1