O hbemföôpesteml& tamen multos hoc egisse legimus. Nerh nunquam munus publicume, cuique delegavit,

quin hæcadjiceret: Sci guibus mihi est opus:& hoc agamus gueton.& Di

ne quis aliquid habeat. Vox prædone quàm Principe di-

nior! Longè iniquiùs fecère Caligula& incommadus ille Commodus. Hic enim alienæ mortis facultatem cupi⸗ entibus, facilè pecunia per misit, omniumq; scelerum-

impuritatem auro condonavit, palam litium capital!

umque criminum judicia vendidit, haud secus, ac si pu- blicis nundinis venundandæ essent. Ille verò post im- mensas profusiones ad avaritiam& rapinas conversus, testatores, ut ipsum hæredem scriberent, cogebat, quos posteà, si super vixissent, veneno tollebat: ridendos du- cens quod conditotestamento superviverent.Superan- te demum cupiditate atque avaritia, fœminarum ma- riumq; lupanar in palatio condidit, ac mißt, qui per Ur- bem cursitantes, obvios; ut fructuosum vectigal Prin-

cipi tedderent, invitarent. Quid porrò coacta ex ee

vectigali ingens pecunia. O ingentem inexplebilemq; avaritiam, quæ intanto Imperio tantum Principem ex- cœcatum in eam vilitatem abjectionemque deduxisti; ut neque dedecus suum; neque imperii ignominiam a- gnosceret.„ ed quæ reberentia legum“ Jus metiuus aut pudor eit unquam properantis ar vari-? Quando autem isti exquisiti subinde novi sinus& varia prædandi vocabula non sufflicĩ̃unt; tum vim ac vielen, tiam adhibent. Themistocles, aliquando ad Audrios super pecunia Legatus: duobus diis comitatun penire se dixit: Suadd& violentid. At isti lupi non Suadaà aliqu utun- turʒ sed sola violentiã. Et licet Subditi cum Anudriss 2 8 itidem

133 5 — S

— õ.