flo

tin dez

sen

0 1 cl

liores Divinis: ĩideoque metuendùm esse Deumequivin- dice dextrà humanam punire properat superbiam& fastum.

Tumiduùs quoque supra modum fuit& ventosus Vabuc bodonosor, adeò ut in hæc verba eruperit: Nenne. hac esi Babylon civitas illa magna, quam ego ædißcavi in do- mum Reg nizin roboreè fortitudinis meæ,& gloria decorit mei? Dan. ꝙ. v. At ecce vox de cœlo: Tibi dicitur Nabucbodonosor Rex, re- gnum tuum transibit A te,& bomines deijcient te,& cum. besbiis ac feris erit habitatio tuas femum quasi bos comeder,& septem tempora mutabuntur super te, donec scias, quod do- minetur excelsus in regno bominum,& cuicumq; polucrit, det zlud. Magni profectò momenti exemplum,& omnibus magistratib. inprimis considerandum ac timendũ. Lu- culentissimũ fastuosi animi argumentũ habemus in Da- rio ultimo Persarum Rege. ls se Regem Regum& consan- gvineum Deorum vocabat, atque Asexandrum Magnum Curtius 25. 2 famulum suum: præterea etiam jusserat Satrapas suos, 0 ut insanientemillum Phlippi adolescentulum(sic enim eum per contemtum appellabat) verberibus puerilibus graviter cæsum, indutumque post veste purpurea sibi vinctum traderent: At sensit tandem, quidsuperbia lu- eri fecerit. Nam vita pariter& regno ab illo adolescen- te, sed masculo satis, exutus est. De Alexandro Nlagno quid dicam? qui etiam divinos honores vivus ambivit. Sed mortuo, ne quidem ultimi illi honores, quos ho- mo homini etiam humilimo persolvit, soluti sunt. Re- ferunt enim historici, corpus illius multis diebus inse- pultum jacuisse, ob Principum concertationes. Qua- propter Ohmpia mater, Regina prudentissima, non si- ne lachrymis exclamavit: Oli, tu cum in numerum Pco- rum referri volutru,& id proficere summosludio conatuss sis,

D care,

.

3— A e 2

5 5 *——Lu—Tv—⁊̃—-—-—qæͤ