& injuftitia digna fuit hae pœna quam sensère alii„& sentient porrè omnes, qui ονjõę* h, 9 ,t. 1 c Ge lun SA οννονι g 9 5 AN A⁰οννν. Nam omnibus temporibus 1 rchven d dA Sd Une

ged diutulè hic obhæreamus, habet hæc animi Impotẽ- tiaegregiam Comitem, SaPEx AM, commune Nobili 5 ee zut 5 Salust ili. Nam Aifficile est in magna li- pænas n fit H centil moderari sibi, quasiq frenos imponere cupiditatibus. Ils,&quoꝗ

plerumque tamen hic honoris gradus tumorem parit in 4. tet. m ani mo inhæsit hoc in Jugurth.

mo imprudenti. Cujuscunq; aute

vitium, adeò ingens& pestiferum est; ut nihillethalius 4, Jug. principi contingere possit. Quid enim est tam sanctum, Herodian lis quod non contemnat superbus? aut quid tam justumo, Crater. er Ja quod non violet vir tumidus& elatus? Lumen enim

Fliad&.

Justiciamq, gant, Dirum

2% Ne 3 „id en de. ver ba verente.

in Tac. p. 18.

2 rationis ac prudentiæ extinguit Arrogan tia quæ fimul 1 ac animum Civilis viri occupavit, jam omfis humani- 1 tatis oblita; in lentam sævamque mutatur natusam-? 9 provam prorsus& proclivem intertubare, spoliare⸗; 1 rapere, concutere omnia: Sed non considerant homi- 9 ö nes isti inconsiderati, quod Tullius ait: Omni arrogantias Herrin.. 9 odiosa en In tantum quidem ut ea unica sit contubet- 10 nalis solitudinis, ut placuit Platoni& sola animos sub- 1 ditorumabimperantium amore& obedieptis abalie- N net: cui meliùs fortunam prementem, quàm superio- 7 rum superbiam& insolentiam ferre possunt quàm pfi 1 etia mBarbari odisse& taliü imperiaexcutere consueve- 1 1 runt. Nec hominib. tantum: sed quoq; ips[ Deo ian, isa geastein Cor 1 sunt: propterea etiam superbus à Deo deseritur: Deler- Catil. 0 tus perturbat omnia:& paulè post pœnam soperbiæ Plato lib. 4 de Per-

——. 8 0. — 2 1 3 n..

deprauaui 5 a. blica jura

. Ccausa hor

ber. part 3. 4

3 2 1 „

2 9