K

noscant, tamen desistere imperio minimè volunt: sed

Et verò, lieet quidam in se descendant, seq; probè

regnum potius aut Principatum pessundare, quàmlatum unguem cedere volunt. Hoc aut nemo intellexit; aut rectissimè FRI DERICAus I. E lector Brandeburgicus: qui testamentum conditurus ac inter filios hær editatem di- visurus, quatuor ad se vocavit filios, JOAN NEM, F Rr. DpERICuM, ALBERTUuM& alium FPRIDERICURM. Ac JOANNEM, cui electoralis dignitas tanquam pri- mogenito debebatur, in hunc mo dum allocutus fuit: Primus ego, ut nosti, hanc dignitatem in noi ram familiam- adduxi: nunt quia vocat me extrema neceslitas, curæ esi, e. tantum decus, in damo nostra vilescat. Tibi, ut video, quiet is & veluptatis unicum sludium. In Electoratu, præter curam- & asiduum laborem vibil invenies. Eam ob caussam, si tua- id polunt ate possum Marc hionatum Brandeburgensem, cus jus eligendi Cæsarem eil concessum, FR I DENI d. qui tibi etate succedit, quig esi vigilantior, uam lu,& ad laborer lurior pidleturj teslamento relinquam. Tibi Vo IAN D. Au: ALBERT, quidquid Franconici suris poslideo. FR I- DpERNICU¹ I verò juniorem cobæredem Marrhiæ insfituo. Cui joANNEs: Exislimapi; Pater, inquit, ante hunc dient, cariorem multo, quùm me, FRI EH A αν esse; cum illi sæpius blandirere, neque id ferre non egrè potui. Nunc sententiam- ute,& te, Pater, amo cologz quod mibi ocium, illi negocium sapremaæ voluntate dimistis. Egregium sanè exemplum-, quo bater Imperio consuluit, dum illi inhabilem Prin- cipem dare:& filius patiter, dum oneri, cui non ferun- do se esse animadvertebat, se mancipare noluit.

Sed hæc forsan imperandi inscitia tolerabilior es⸗ set; nisi ex illà imperitia nasceretur soboles perniciosis- sima, Ani mi nimirum IMOTENTIA, secundus ad interi- rum gradus, is q; certissimus. Nam ubi hæc imbecillitas

8 lem el

—

e.