en fi

ui e

mi n: 1 en mum! an HU 170l. lulu. ra n Nit TM! rrtlbagin. 10 n ntun N 8 4 n M.. un u*.

49 400 6 A N vue N

2 5 a1

n. N 11 u un W

e

1 N.

1 204 2

4 55

1— * t — 2

5 n .—* 28 3

e& dfluere opibus! Un nescis quòd omnia ei adsunt bona quem penes est virtus? An erit quuquam adeò Euclioneæ sorditiæ; ut aulam suam refertam nummi, potils in delubro Oxvani sepeliat;

— metuatq; velut contingere sacrum; ãudmaliquid viatici iinpendere; ut ad sapientiæ, quasi ad doctrina merca. zum prosiciscaris. Equidem auri g. argenti possesio nunquã pluris æstiman- da eit virtuteʒ quòd lies fortuna bonuin set; illud animi. Hac facilꝰ amit- titur: illa nos sempercomitatur. Hac go singula, dum in animo meo paulö pensiculatiùs considero, venit in mentem sapientis viri Socratũ dictum. I videus hominem omnibus förtunæ boni, uentem, cætera rudem, morosum, incivilem, nulld scientia cxcultum: Hic, ait, equus est argento ornatus. Es suid aliud hac sententia signiffcare voluitz quai sapienti am talem ess, qua nemo hominum carere possit: sad qui destituitur, homo esse desinit? Hanc in

sublimi loco positam esse nemo negahit: hanc magno sudore,&. labore, ma gun sumtibus acquirendam esse, nemo insiciabitur. O miseros ergo illus& 1psd miseria miseriores; qui vero illo delicio aiq thesauro permanente, ãqudm suis amm carere malunt. Quasi verò charta lasoria; ffitillus, pila palmaria, oliam domesticum, domeslicus Iaxus, domesticæ helluationꝭs gurges, pere- Crinationùs necessarios sumtus longè non exsaperet. Eadem prodigalitatis vorago domi eit, quæ foris eadem dilapidandi fortunas ac patrimoniæ, oc- casio: eædem sodalitates eædem popinæ ac lautitiarum arbitri. At mor- bos formidant delicati? cur Leregre mags? quasi domi nulli pereant, domi nulla ægritudo. Equidem nec volo, nec ne gare possum,(alias bellum veri- tati indicerem) in peregriuationè essè morbos: sant fateor, contagia, corru- Ptelæ corporum, atq; animorum. An verò ob eam gausam nom eit peregri- nandum Imò vero Peregrinandum. Efagies ista Facilè, omnes morbos re- pelles; sitemperantiæ Zahebas rationem: nec vel quo vis inexplorato cibo te infarcies; nec immodbiatè Vina ge nerosisima hauries. De cætero motus Fequens& tempestivò institutus, nati vuum excita- caloremʒ& excremen- ta dißipat: tantum abo it, ut morhos gene rare poßit. Cur domo toties Fugi- mus,& foris tanquam in ashlo vitam quærimus? quia exploratum habe. mb; ex sola geris mutatione nos sapius, cum diuturno languore conflictatos,

4d pristinum vitæ siatum rediisse: linde erat persis robustus ille vigor: ut

vitio verteretur si quis in publico spueret? tempesti vus motus hæc præstabar commoda. Quod uerò meu collega jam retulit de montibus, non verisimile euihi videtur qacsi ili disnadeant Peregrinationem. i euim rem æstimare

suis