r

. 4 f* 5 R 3 7

2 ˙—ͤ̃——— 3 2

yietemerarius, ilic ferox: hic versutus, arrogans: malignus; ilic fata,

ertinax: hic libidinosus, mollis illic inconstaus, immanis occurret. Et quid

verbis opus? res ipsa testatur: omnes corruptelis esse obnoxios: ii; tamdiu infameès esse homines, quamdiu hamines in hac mortalitate fuerint. Ium Verd non rarò usu venire solets ut Princeps, adolescens maximès faciliùs cur.

rumpatur d suis, quũm ab alienis. Sæßpè enim domi pro abstinentid, igna. vam imbibits pio verecundid, impudentiam haurit pro liberis consiliis, nu.

gamenta audit. Quod certè, quia aut nequit sempèr ejusmodi corripiorts secum ducere, aut non semper præsto sunt- facil e apud exteros vivens eviis.

bit. Absit praæterea; ui ideò Principis nostri filius de reatur excurrere ad Callos, proflcisci ad Italos, aliasq; nationes: quòd existimet, eas ab omnium virtutum genere alienas esse. Perinde apud illarum fin gul as, aq apud vos, honestum aliquod dominatur,& res præclaræ habentur in delitis. Vi. vat cum Italis, quibus hac laus& cordatis tribuitur viris: qudd sint providi strenui, civiles, ingeniosi, Officiosi: a gat cum Hispants; qui magnanimi, fi krii, vigilantes, patientes: GCallorum consuetudine delectetur; qui facile, promti, solertes, generosi, alacres, humani: commoretur apud Angle; qui elegantes, hospitales, facundi, solertes, amantes Cermanorum: expetas Bel. garum consuetudinem, qui dociles, fideles, industrii, grati. Cum his omni bus, inquam, conversetur Princeps noster; ut adsuescat ad singulas barũ vir. tutes; moresq⸗ sibi reddat familiares; quos cum honestate conjunctos ell. dicit. Cogitate verõ, quam laudabile, quam; præstans sit animum iii. ere tam variis virtutibus, moribuiq; ornare tam laudabilibus. His fi peregrinetur Princeps; non ut cum Apitio gaudeatlautitii aui cum As. chestrato exterorum illecebras palati literarum monumentis consignet: nin Spartam cum Paride adeat pro Helena; aut cum Demost hene Corint hum, di Fhrynem naviget, Verum, ne nimus latè vagemur, adillud veniamii, in quo adversariæ sententiæ author morum levitatem statuit d peregrinas, tibus attrahi: quod, ut opinor, pari facilitate dilui potest, atq 46 eo objeci fuit. Verd enimle ve est, quod de haclevitate objecit. Satius esser aitdol. servasse mores priscos,& vivendi genus agreste; quam mores ritusg, Aliari Zentium introducere. Ego verò dixerim: non omnes illos exterarum gi, rium mores, quos reprehendit, reficiendos esse: qui, ut nummi, usu vdlell, q omnes veterts Germanorum ritus probandos esse existimo. Qui zu sec us censes,& onani a Prisca Put as elegantia cur non uulium ad terrorem com ponts; sermontin in ferinum boatum imut es cur nom notis corpus com pus.

8⁴.