52 Ad Antiquariorum Objectiones bao notatos, segueus, à quibus partim Pacuvia- nat ꝗ Lucretiana partim Chaldaa Hebræd, Per- sica Macedonica, Græca Latina, Barbara pere. grina, nota ignota, ab ineptissimis Scriptoribus 7ta confusa, pussim colligebantur. Hos, inquam, si quis perwersißimo smitandi studio sequens, esusinodi peregrina, variis ex Einguis com pila- ta e commixta, in Locos communes reserret: atque c his:& altis, Veterum vernaculo ser- one caratorum, obsoletis multisq; jam seculis

obliteratis vocilus consarcinatam, putide horri-

deq pexam conctonem, adpopulum haberet; do- ciferans(loquor neiluũs) qus nemo intelligeret: von hunc Vociferatorems, atrd hilt percitum insd. uire? non optimum temps pesßsimè perdere? non Linguam patriam e nativam, nec sine dete- sando parricidii scelere adulterare atque cor- rumpere diceres?.

Quare praclaram uti merentur laudem at.

que commendationem, vernaculla qui Lingua pu. ritatem, inviolatam custodlirestudent: Nuo no- mine à multis Nostra, Lutheri, aliorumq;labo- ribuscꝙ industrid, suo nitori restituta: ab Erycio Puteano, Lovaniensium Professore Clarisi mo,

8 8 r 1—*„ —*—. 5— 2 0—* 2 —— KK». 1—— 3

Bel.