4. Creduli. Qaat vero obsequios hominum non sascina aures case( Tedulitasb omues suetan inservare suflurros. Advenæ in opprobrium: contra indul ge atia caræ Talaturque fa vor patriæ convicia iniqua Cuvilis,& uitæ tenor omnibus obwius adtie. 1 99 Ac memini, istius cum te nia me nie ne got] 10 19 Prima caté Pan gens Latial 5 epistol a; sœuds . Ale dare in flucsus curarums e fia juberet Consilia ambi guum carbs epescere Anicos: Tuns mihi nescis qui Plus quam ferale canebat. Exiuium, morbosque grades subitas que cin pressiies Nempe oræ altric commendatæque su ventæ CHR TSORIH Do Sprofti gn desertoriß unde tenelli Ingentem al weoli possint sentire ruinum m;. 5 Que vis er go trahax, quæ ranta potentia sati nũ in rede Hiucere tot re moras, mille& susslamina ruptis

titione Per- e*„ 3 ee Obicilus valuitò quæ pollentissima sandi

causarum: Siren arte ratã patrios abolere pematem, Eæternique nouo potuit præ vertere amore Ather, hos ani mos, umb atque quiet amanter Luger,& insènsos pompæ ac popularibus aurus Qu is Deus humani neque enim est moliminis. er ga Qua Deus obtinuit. quo noto eire liboret Responfio Servitio, ac longinquæ operam shondere calsedræs 13 50 15 NMinirum illius qui rer terræqus pol iquè le fusceptæ(vnselio trutinat lu, desctraque uetur, nis Ius hac ui est adamantiua(i ti omnue Cu. Pat er imperium& rerum tansscripsft habe nas Qu que triu m phat NVece, Cærberi o% Satãnit C* cere, ob Hoc patrium vielor remeavit Ohympum e. ell, ad de tram Cenitors eburnea Gnato Sella niter, Sept rum que in gent, meritæque secues)

—