2. ee 2. „* N* 5 8 2 1 8 5 0 1— 1 ——— 3 .— 0. 9 0 N *

AD STLGTISMVNDVM G OT TVM Herspruccensem. Ilicus e agris vario cum flænorè fnuctus f Vt ferat,& tuta wiuere mente qutat, Non Veneri Bacchowe studet, non ocium inanc Sectatur, sedaagrum sedulitate colit, Excolit, evellit lolium sentesq;, vepresq, Vomere sciudit agrum, semina mandat humo: Sic quem ducit amor Musarum puleher, honestis Cuius& in studliss stat siue fine labor; Blanda woluptatis uestigia nulla sccutum Nec Bacchus frangit, nec Venus ipsa movet. Noctes arq; dies plumisignavus adhæret, Heluo te Venerem, te quoq; Bacche colit. Sedulus econtra studiss assi xus honestis, Scriptalegit magnum nocte die; virũum. Juin etiam varias tetat perdiscere linguas, Vt dloctos inter poßit habere locum. Nil hunc absterret, lolium qui vellat amarum Cum vepribus densis, assem nulla timet. Dura licetq; obstent, it contra audentior ipse, Concipit in solo spenaq; fidemmq; Deo. Aventura sibi proponeus præmia, cura Spe le vat, C certa spemratione regit. Pramia quænam ea sunt, bona fuma, decusq; perenne, Præmia quæ vulgi suut meliora bonis. Talia Gotte capis Taurello daute Decuuo, 5 Imponentetuislaurea serta comis. Iure tuo, quoniau Musarum castra secutus, Deliciss mundi nil remoratus, eras. Provenit hic tanto merces tibi digna labore, Dulcè tibi radix germen amaratulit. Hunc ut præclarè meritum tibi grater honorem, IAuostræ cultus poscit amicitiæ.