Hino trahitur, tum ad nescio quid festinat inane Rerum ea cunctarum materies domitrix. Aua propiorsubstat, complexuq; hæret codem, Es ferrum tactu iam propiorè tenet. Quidmultis te Sponse moror, tua Mymphia puclica elt, Si verè dicam, mysticus ille lapis. Quas non egregias tibi Stiria culta puellas Proposuit, tantum posthabuissc iuvat! Seu divestibi, siue magis formosa placeret, Aut auimi potius dlotibus auc ta bonus: Nulla fuit mater, generum quæ sperneret, aui Juæ Nom talem natæ posceret æqua virum. Nulla puella fuit, quæ nom nostrum hunc sibi Sponsu am Optarete dies, puleras, pudlica foret. Ergo superbus erat, spretæq; iniuria dotis Artimbet in pænas&. sua fata procumꝰ Hic noster MNagnes medius mora, numine Diuum, Estitit, unde nihil prusuit ipsa Venus. Fac potuissi autem tædas celebmireè iugales, Non tua Sponsc FI p Es ic tamen inde tibet?

Magnum in Magnete eit, veniam date cætera, Mumen, Ille quis et Ma NES elt tua Sponsc FIp Es.

Ergô Flip Es luet id quod ponun Numina Diuum? Ai soli genius sic minus æsquus crit?

Ipse soli genius nec inhospita tecta ministrat, Net luat ipsa Fip Es, quod probat ipse DEus.

Vt verò in ferrum lapidus concordia sumima ect, Vel qualem poscit connublialu amor:

Sic Adamantemodit conti came peius& anmgue, V nibil ista duo consociare qucat.

Jos agitur mentes aliquamdo adamamte perunctas Ponite, concordes viite, aberq DE O.

FF

———̃ UU EU—U—U———