K NA A l N N. eee 5 LECTORI BENEVOLENTI. S.

e u Legumlatores nostri in Proæmijs silis ho mines potissimum

e N Ne ee e e ee

*

e, mmentione ac respectu mortis a malis facinorib. deterreant, qubd b vnlisquisq; ei vicinus conscientia ac pœnitentia illorum angi so- leat: callsam verd huius rei non addiderint, quæ eat eit procul du-

s bio, quod animus malè conscius iudicium de se futurum ac sup-

plicia im pendentia(quid enim metueret, qui orte omnia siniri crederet) pra-

git: vt constet, ne id quidem Ethnicis not lm fuisses placet hic subijcere PH.

IV N Auctorem eos referunt. Iibi, amicè lector, hoc factum probari cupio. Y. Tüne arbitrare mortuos, Nicostrate, 8 In omnibus qui delicijs, dum viuerent, Sese volutarunt, humo sic obui Exinde Numen æuiterno tempore Vt lateant, atque ab hoc fuga se vt eximant? Quę cuncta cernant Iustitiæ sunt lumina. Nam credimus duas ad inferos vias, Quarum vna iustorum; impiorum est altera. Qudd si pios& impios eadem manet Fortuna, quin feras, clepas,& harpages Quidquid queas,& ima summis misceas, ud obstat? Error, ö bone, ne te fascinet: Sda quemque ad inferos manent arbitria, Quis præsidebit omnium rector DEVS: Cuius tremendum nomen effari haud queam: Peccantibus qui sæpè vitam prorogat. Si veröò quis mortalium, mala indies

Dum perpetrat, se clam Deos fore autumat, Falsò autumat, sese inque casses induit, Donec Drüx paullum quiescit vltio.

Videte vos, quis fabulæ sunt Numina: Est, est DE vs. Sed si quis improbè facit Prauæ indolis, tempus lucrifaciat sibi.

Pdst namque pœnas tempore elapso dabit.