NOBILIT UIRO P. CAS PAR f AMO ARTNE RO HV DoNELLVS S. D.

Cerpf, vir Nobilissime, munus tunm, id est, ORATIONEN nuper hic à te publicè apud nos cum laude habitam, vnà cum amantissimis literis tuis, quibus munus tuum, vel potius nos iplos, ornare tibi visum. Incertum est, vtrius rei nomine majotes tibi gratias agere debeam. Oratio siquidem ipsa atis sese dignitate & merito suo commendat. Quæ si ita placuit, cùm recitares,& au- dita ita à me, vti scis, expetita est: dubitare non debes, quin missa jucundissima euenerit. Sic enim lecta& recognita voluptatem au- gebit, quam auditio citd præteruolans tantùm velut asperserat,& de rebus cognitu vtilibus cupidum magis erudiet, quas ei OAA= 110 NI insertas probè memini, nec minote voluptate„te otante, præsens audiui. Literæ autem tuæ, etsi pondere rerum& magni- tudine orationis inferiores; tamen id habent, quo præcipua qua- dam jucunditate sum affe ctus,& fructu prope dicam non minore: quandoquidem eas eximij amoris erga me tui insignis testes elle voluisti. Sic enim scriptæ sunt, vt nihil prætermiseris eorum, qus solent ab amantissimo animo proficisci. Itaque vt sint ea, quæ mini tribuis, maximè ejusmodi, quæ ego minimè agnoscam; aut si quid, certè sit tale, quod intelligam DEI donum esle, cujus solidam glo- xiam illi deberi sciam: tamen cim omnia sint animi non solùm de nobis optimè sentientis, sed etiam nobis summa omnia& felicia cu- pientis: est, qudòd eum animum, nisi sim ferreus, ipse mutudò com- plectar,& mihi omnibus modis gratum esse, vt est, præ me feram. Deuinxisti igitur me tibi vtroque nomine vehementet,& quòd misisti, quod auebam,& quòd tàm ꝓlixè, quanti me facetes, qual que me amares, per literas ostendisti. Illum animum, spero, pło tua constantia mihi conseruabis, quamdiu nihil me indignum eo facele cognosces: ego autem omni studio, atque omnibus officijs tueti & augere conabor, dum viuam. Vale. Altorfij XIX. Ianuatij M. D. X CI. Tuus merito tuo idem ille, qui saprd.